Arcybiskup Wojciech Polak – Prymas.

prymas

Pa­pież Fran­ci­szek mia­no­wał ar­cy­bi­sku­pa Woj­cie­cha Po­la­ka nowym pry­ma­sem Pol­ski – in­for­mu­je IAR.

Tym samym pa­pież przy­jął re­zy­gna­cję ar­cy­bi­sku­pa Jó­ze­fa Ko­wal­czy­ka z po­słu­gi me­tro­po­li­ty gnieź­nień­skie­go. Na jego miej­sce mia­no­wał do­tych­cza­so­we­go se­kre­ta­rza ge­ne­ral­ne­go Kon­fe­ren­cji Epi­sko­pa­tu Pol­ski – po­in­for­mo­wa­ła IAR w Ko­mu­ni­ka­cie Nun­cja­tu­ra Apo­stol­ska.

W sierp­niu ze­szłe­go roku do­tych­cza­so­wy pry­mas Pol­ski abp Józef Ko­wal­czyk skoń­czył 75 lat. Zgod­nie z ko­dek­sem prawa ka­no­nicz­ne­go osią­gnię­cie tego wieku zo­bo­wią­zu­je bi­sku­pa do zło­że­nia na ręce pa­pie­ża re­zy­gna­cji z urzę­du or­dy­na­riu­sza die­ce­zji.

Abp Ko­wal­czyk de­cy­zją pa­pie­ża Be­ne­dyk­ta XVI nowym me­tro­po­li­tą gnieź­nień­skim i pry­ma­sem Pol­ski zo­stał w maju 2010 r. Za­stą­pił na tym sta­no­wi­sku abp. Hen­ry­ka Mu­szyń­skie­go, który od­szedł na eme­ry­tu­rę.

Zgod­nie z de­cy­zją Be­ne­dyk­ta XVI, każdy nowo mia­no­wa­ny ar­cy­bi­skup gnieź­nień­ski z urzę­du bę­dzie pry­ma­sem Pol­ski. O po­wro­cie ty­tu­łu pry­ma­sa do Gnie­zna Be­ne­dykt XVI zde­cy­do­wał w 2006 r.

Kim jest abp Wojciech Polak?

Uro­dził się 19 grud­nia 1964 roku w Ino­wro­cła­wiu. Stu­dia Fi­lo­zo­ficz­no – teo­lo­gicz­ne w Pry­ma­sow­skim Wyż­szym Se­mi­na­rium Du­chow­nym w Gnieź­nie ukoń­czył w 1988 roku uzy­sku­jąc tytuł ma­gi­stra z za­kre­su teo­lo­gii mo­ral­nej na Pa­pie­skim Wy­dzia­le Teo­lo­gicz­nym w Po­zna­niu. Świę­ce­nia ka­płań­skie przy­jął 13 maja 1989 roku w ka­te­drze gnieź­nień­skiej z rąk kard. Jó­ze­fa Glem­pa.

Stu­dio­wał teo­lo­gię mo­ral­ną na Pa­pie­skim Uni­wer­sy­te­cie La­te­rań­skim w Rzy­mie. Tam obro­nił pracę dok­tor­ską nt. ekle­zjal­ne­go wy­mia­ru grze­chu i po­jed­na­nia w po­so­bo­ro­wym na­ucza­niu Ko­ścio­ła.

Po po­wro­cie w 1995 roku do Pol­ski ks. Polak roz­po­czął wy­kła­dy z teo­lo­gii mo­ral­nej w Pry­ma­sow­skim Wyż­szym Se­mi­na­rium Du­chow­nym w Gnieź­nie. Od 1 sierp­nia 1999 peł­nił w tam­tej­szym Se­mi­na­rium funk­cję rek­to­ra.

W 1998 r. zo­stał ad­iunk­tem w Za­kła­dzie Teo­lo­gii Mo­ral­nej i Du­cho­wo­ści Wy­dzia­łu Teo­lo­gicz­ne­go Uni­wer­sy­te­tu im. Adama Mic­kie­wi­cza w Po­zna­niu.

Świę­ce­nia bi­sku­pie przy­jął 4 maja 2003 w ka­te­drze gnieź­nień­skiej. Udzie­lił mu ich Hen­ryk Mu­szyń­ski, ar­cy­bi­skup me­tro­po­li­ta gnieź­nień­ski, któ­re­mu asy­sto­wa­li ar­cy­bi­skup me­tro­po­li­ta po­znań­ski Sta­ni­sław Gą­dec­ki i bi­skup po­moc­ni­czy gnieź­nień­ski Bog­dan Woj­tuś. Jako swoje za­wo­ła­nie bi­sku­pie przy­jął słowa Do­mi­num con­fi­te­ri Iesum, (Wy­zna­wać Je­zu­sa jako Pana).

24 wrze­śnia 2005 r. bi­sku­pi wy­bra­li go de­le­ga­tem Kon­fe­ren­cji Epi­sko­pa­tu Pol­ski ds. po­wo­łań. Jako prze­wod­ni­czą­cy Kra­jo­wej Rady Dusz­pa­ster­stwa Po­wo­łań wska­zy­wał, że celem rady jest two­rze­nie płasz­czy­zny współ­pra­cy oraz przy­go­to­wy­wa­nie li­de­rów dusz­pa­ster­stwa po­wo­ła­nio­we­go w die­ce­zjach i za­ko­nach. – Cho­dzi nam o to, żeby po­ka­zać, że ro­dzi­na jest ko­leb­ką każ­de­go po­wo­ła­nia. Dzi­siaj pe­wien de­fi­cyt po­le­ga nie tyle na tym, że może nie być po­wo­łań do ka­płań­stwa czy życia kon­se­kro­wa­ne­go, ale że w ogóle młody czło­wiek nie trak­tu­je swego życia jako po­wo­ła­nia do mał­żeń­stwa, ka­płań­stwa czy życia kon­se­kro­wa­ne­go – mówił bp Polak.

W 2009 r. bp Polak jako jeden z dwóch bi­sku­pów po­moc­ni­czych zo­stał wy­bra­ny człon­kiem Rady Sta­łej KEP.

W la­tach 2006 – 2011 peł­nił pię­cio­let­nią ka­den­cję prze­wod­ni­czą­ce­go Eu­ro­pej­skiej Służ­by dla Po­wo­łań (Eu­ro­pe­an Vo­ca­tion Se­rvi­ce) de­le­ga­ta CCEE (Rady Kon­fe­ren­cji Bi­sku­pich Eu­ro­py) ds. po­wo­łań.

W li­sto­pa­dzie 2009 r. bp Polak zo­stał wy­bra­ny de­le­ga­tem ds. dusz­pa­ster­stwa emi­gra­cji pol­skiej. Od­wie­dzał ro­da­ków w Eu­ro­pie, Sta­nach Zjed­no­czo­nych i Au­stra­lii i ko­or­dy­no­wał dzia­ła­nia dusz­pa­ster­skie wśród wie­lo­mi­lio­no­wej rze­szy ro­da­ków poza gra­ni­ca­mi kraju i na­wią­zy­wał kon­tak­ty z miej­sco­wy­mi epi­sko­pa­ta­mi.

15 paź­dzier­ni­ka 2011 r. zo­stał wy­bra­ny na se­kre­ta­rza ge­ne­ral­ne­go Kon­fe­ren­cji Epi­sko­pa­tu Pol­ski. – Po­trze­bu­je­my nowej ewan­ge­li­za­cji i no­we­go stylu my­śle­nia – mówił w wy­wia­dzie dla KAI zaraz po wy­bo­rze. – Sy­tu­acja jaka za­ist­nia­ła w Pol­sce jest wo­ła­niem o au­ten­tycz­ne, chrze­ści­jań­skie świa­dec­two. Nie cho­dzi tyle o obro­nę in­sty­tu­cji czy o kon­fron­ta­cję z jej prze­ciw­ni­ka­mi lecz o po­waż­ny wy­si­łek nowej ewan­ge­li­za­cji – wy­ja­śniał.

Peł­niąc ten urząd ol­brzy­mi na­cisk kła­dzie na wy­pra­co­wy­wa­nie da­le­ko­sięż­nej stra­te­gii dusz­pa­ster­skiej Ko­ścio­ła w Pol­sce. Cho­dzi mu o Ko­ściół głę­bo­ko osa­dzo­ny w Ewan­ge­lii a za­ra­zem otwar­ty na dusz­pa­ster­skie wy­zwa­nia sta­wia­ne przez ota­cza­ją­cy świat. Jest po­wszech­nie do­ce­nia­ny i lu­bia­ny przez ogół pol­skich bi­sku­pów. Cha­rak­te­ry­zu­je go też duże otwar­cie eku­me­nicz­ne, utrzy­mu­je bar­dzo dobre re­la­cje z Ko­ścio­ła­mi Pol­skiej Rady Eku­me­nicz­nej. Jest ka­pła­nem bar­dzo otwar­tym na współ­pra­cę ze świec­ki­mi.

Jako se­kre­tarz ge­ne­ral­ny wiele wy­sił­ku po­świę­ca bu­do­wa­niu do­brych ze­wnętrz­nych re­la­cji Ko­ścio­ła ze świa­tem po­li­ty­ki oraz me­diów. Uczest­ni­czy w pra­cach Ko­mi­sji Wspól­nej Rządu i Epi­sko­pa­tu oraz w pracy Ze­spo­łu Ro­bo­cze­go Ko­ściel­nej Ko­mi­sji Kon­kor­da­to­wej ds. Re­ali­za­cji 22 art. Kon­kor­da­tu, któ­re­go celem są żmud­ne ne­go­cja­cje z rzą­dem na temat za­stą­pie­nia Fun­du­szu Ko­ściel­ne­go do­bro­wol­nym od­pi­sem po­dat­ko­wym.

Jako se­kre­tarz Epi­sko­pa­tu był też mocno za­an­ga­żo­wa­ny na koń­co­wym eta­pie w przy­go­to­wa­nie “Wspól­ne­go Prze­sła­nia do Na­ro­dów Pol­ski i Rosji”. 17 sierp­nia 2012 r. pod­pi­sa­li je w War­sza­wie abp Józef Mi­cha­lik i pa­triar­cha Cyryl. W ślad za tym bp Polak zo­stał wy­bra­ny prze­wod­ni­czą­cym Ze­spo­łu KEP ds. Kon­tak­tów z Ro­syj­skim Ko­ścio­łem Pra­wo­sław­nym. Uczest­ni­czył ak­tyw­nie w przy­go­to­wa­niach i był współ­au­to­rem kon­cep­cji pol­sko-ro­syj­skiej kon­fe­ren­cji: “Przy­szłość chrze­ści­jań­stwa w Eu­ro­pie. Rola Ko­ścio­łów i na­ro­dów Pol­ski i Rosji”, jaka od­by­ła się w War­sza­wie 28 – 30 li­sto­pa­da 2013 r. Celem tej kon­fe­ren­cji była nie tylko kon­ty­nu­acja roz­po­czę­te­go dia­lo­gu z Ro­syj­skim Ko­ścio­łem Pra­wo­sław­nym, ale prze­nie­sie­nie go na grunt sza­rzej po­ję­tych wspól­not ko­ściel­nych, ru­chów i sto­wa­rzy­szeń re­li­gij­nych – sło­wem pomoc w bu­do­wa­niu spo­łe­czeń­stwa oby­wa­tel­skie­go w Rosji w opar­ciu o chrze­ści­jań­ską in­spi­ra­cję.

Ko­or­dy­no­wał też prace nad pol­sko-ukra­iń­ską de­kla­ra­cją z oka­zji 70-rocz­ny­cy zbrod­ni wo­łyń­skiej Ko­ścio­ła ka­to­lic­kie­go w Pol­sce i Ukra­iń­skie­go Ko­ścio­ła Grec­ko­ka­to­lic­kie­go. Pod­pi­sy zło­ży­li pod nią także abp Mie­czy­sław Mo­krzyc­ki, ła­ciń­ski me­tro­po­li­ta Lwow­ski oraz abp Jan Mar­ty­niak sto­ją­cy na czele me­tro­po­lii grec­ko­ka­to­lic­kiej w Pol­sce. Padły w niej pro­ro­cze słowa m.​in. o nie­zbęd­no­ści współ­pra­cy “wol­nej Pol­ski z wolną Ukra­iną, by w tej czę­ści Eu­ro­py pa­no­wał pokój, lu­dzie cie­szy­li się wol­no­ścią re­li­gij­ną, a prawa czło­wie­ka nie były za­gro­żo­ne”.

Bp Polak był mocno za­an­ga­żo­wa­ny w przy­go­to­wa­nie i opra­co­wa­nie wy­tycz­nych KEP do­ty­czą­ce po­stę­po­wa­nia ko­ściel­ne­go w przy­pad­ku oskar­żeń du­chow­nych o czyny pe­do­fil­ne. Za­sa­dy te zo­sta­ły przy­ję­te 20 czerw­ca 2009 r. – dwa lata wcze­śniej zanim wa­ty­kań­ska Kon­gre­ga­cja Nauki Wiary zo­bo­wią­za­ła lo­kal­ne epi­sko­pa­ty do przy­go­to­wa­nia ta­kich opra­co­wań. Nowa wer­sja wy­tycz­nych – po otrzy­ma­niu do­dat­ko­wej in­struk­cji Sto­li­cy Apo­stol­skiej – zo­sta­ła przy­ję­ta w marcu 2012 r., a póź­niej opra­co­wa­ne zo­sta­ły do niej szcze­gó­ło­we anek­sy. 27 wrze­śnia 2013 r. pod­czas gło­śnej kon­fe­ren­cji pra­so­wej bp Polak pod­kre­ślił, że każda ofia­ra pe­do­fi­lii do­ma­ga się ze stro­ny Ko­ścio­ła nie tylko prze­pro­sze­nia, ale pod­ję­cia głę­bo­kiej re­flek­sji w re­la­cji do tej ofia­ry. Wy­znał także, że przy­pad­ki pe­do­fi­lii wśród du­chow­nych są dla Ko­ścio­ła sy­tu­acją nie­zwy­kle bo­le­sną i trud­ną.

Bp Woj­ciech Polak jest człon­kiem Rady Sta­łej Kon­fe­ren­cji Epi­sko­pa­tu Pol­ski oraz człon­kiem Pa­pie­skiej Rady ds. Dusz­pa­ster­stwa Mi­gran­tów i Po­dró­żu­ją­cych a także m.​in. człon­kiem Ko­mi­sji Wspól­nej Przed­sta­wi­cie­li Rządu RP i KEP i prze­wod­ni­czą­cym Ze­spo­łu KEP ds. Kon­tak­tów z Ro­syj­skim Ko­ścio­łem Pra­wo­sław­nym.

Ceni dobrą li­te­ra­tu­rę, szcze­gól­nie pi­sar­stwo Gu­sta­wa Ger­lin­ga-Gru­dziń­skie­go; jego pasją są także gór­skie wę­drów­ki, zwłasz­cza w Ta­trach.

(jsch;RC)

2 Responses to Arcybiskup Wojciech Polak – Prymas.

  1. radoslaw 17/05/2014 at 15:47 #

    No proszę, Polak prymasem. A pozostali biskupi?

  2. veritas 19/05/2014 at 15:32 #

    Kryptożyd pa­pież Fran­ci­szek mia­no­wał kryptożyda Woj­cie­cha Po­la­ka (ciekawe jakie jest jego prawdziwe nazwisko) nowym pry­ma­sem Pol­ski. Kiedy to sie skonczy?

Leave a Reply

Intronizacja
Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE