Rola izraelskiego Mossadu w zamachach terrorystycznych

Suppressed 2002 German Report on 9/11

On Monday 6, August, 2001, at 17:50, [German] Ambassador Ischinger personally  notified the President of the United States that information developed by the  Bundesamt fur Verfassungsschutz [German domestic secret service] as well as the  BND [Bundesnachrichtendienst, German foreign secret service] indicated that an  attack by a radical Arab group partially based in Germany was to occur on 10-11  September, 2001. The President was at that time in residence at his farm in  Texas. Our [the German’s] Ambassador was acting in direct response to  instructions from Foreign Minister Fischer.


This information was developed from official surveillance of Arab extremist  groups operating in the Federal Republic as well as from intercepted  communications between the Embassy of Israel and the Israeli Foreign Ministry in  Tel Aviv concerning this matter.

The information was “gratefully received” by the US President who stated at  the time that he was also aware of the same pending assaults.

Subsequent to these attacks, the office of the US President, through the US  Department of State, made an urgent request to the government of the Federal  Republic of Germany that no reference whatsoever should be made to the official  warnings given by Ambassador Ischinger.

In order to clarify the background of this matter, this Gesamtubersicht  [overall survey] of the events leading to the assault was prepared, basing on  extracts of reports from our [BND’s] foreign stations. Overall, it is evident  that the American authorities were aware of the pending attacks. Why they did  nothing, is explained in the following.

Background: General Overview

Because of the Bush family’s involvement in oil (Zapata Oil Company), many  important and wealthy individuals and corporations with oil interests  financially supported the Bush political career. Today, the Bush administration  is therefore strongly influenced by major American business groups.

The candidate for American Vice President, Richard “Dick” Cheney, had been  the Chief Director of the Halliburton Company. This company, based in Dallas,  Texas, where Bush was Governor, is the largest oil service company in the  world.

Between 1991 and 1997, such important American oil companies as Texaco,  Unocal, Shell, BP Amoco, Chevron and Exxon-Mobil became involved with the former  Soviet state of Kazakhstan who holds enormous oil reserves. The government of  Kazakhstan was eventually paid over $3 billions of corporate money to allow  these companies to secure oil rights. At the same time, these companies agreed  further to give the sums of 35 billion US Dollar in investments in plant and  equipment to the Kazakhstan projects. A confidential project report of said US  firms announced that the gas and oil reserves in Kazakhstan would amount to 4  trillion US Dollar.

The United States is not self-sufficient in oil and 50% of their supply is  imported from various foreign sources. Some 80% of oil imported to the US comes  from OPEC-Countries, the Arabian oil cartel. Because of the unconditional  support by American political leaders of the state of Israel, these Arab  governments have a very strained relationship with the USA. (no longer true…editorial note)

A further small percentage of oil imported to the US comes from Venezuela.  Just recently, the US government has been attempting to overthrow the government  of Chavez with the help of the CIA and replace it with a government “more  sympathetic to American oil needs.”

A position paper prepared by the office of the later-Vice President Cheney  states that the Kazakhstan oil reserves would be “more than sufficient to supply  US needs for at least a decade” and would further “reduce American dependence on  OPEC.”

Unocal Oil Company signed an agreement with the reigning Taliban forces as  well as their opponents, the Northern Alliance, in order to permit an oil  pipeline to be built through Afghanistan direct through Pakistan to the Indian  Ocean. by this, the exorbitant rates charged by the Russian to use their  pipelines would be avoided. Unocal then opened official offices in Uzbekistan,  Pakistan, Turkmenistan and Kazakhstan to facilitate the construction of this oil  pipeline.

In December of 1997, official Taliban representatives were in the United  States to attend a conference at Unocal headquarters in Texas to discuss the  Afghanistan pipeline. These talks failed because the Taliban made what Unocal  felt were excessive financial demands.

In 1998, internal strife in Afghanistan and inherent instability in Pakistan  reached such levels as to render the pipeline project impossible to execute. In  the same year, the Houston, Texas based firm of Enron suggested instead to build  a $3 billion oil pipeline parallel to the Russian pipelines, running westwards  rather than taking the shorter but more problematic route south.

In a secret memorandum by Cheney, it is stated that the Unocal company was  prepared to finance the southern route. According to this, this project would  take five years to complete and its annual revenues from the successful  completion of this pipeline would approximate $2 billions. however, and this had  been the subject of a number of secret American reports, the only thing standing  in the way of the construction of the pipeline was the basic opposition of the  Afghanistan government and its political supporters.

On May 8, 2001, the US Department of State, in the name of Secretary of State  Powell, gave 43 million US Dollars to the Taliban in order to facilitate their  cooperation in the pipeline project.

On June 10, 2001, the BND warned the CIA office in the US Embassy to the  Federal Republic [of Germany] that certain Arab terrorists were planning to  seize American commercial aircraft for use as weapons of destruction against  significant American symbols. This was considered a general warning only. The  Federal Republic’s warning of August 6, however, was specific as to date, time  and places of the attacks.

On July 11, 2001, in Berlin, US officials: Thomas Simmons, a former American  Ambassador to Pakistan, Lee Coldren, State Department expert on Asian matters,  and Karl Inderfurth, Assistant Secretary of State for Asian matter met with  Russian and Pakistani intelligence officers. At this meeting, which was under  surveillance, it was stated by the Americans that the United States planned to  launch military strikes against Afghanistan in October of that year. The purpose  of these strikes was to topple the Afghanistan government and the Taliban in  order to replace it with a government “more sensitive to the needs of American  oil interests.”

In mid-August 2001, President of the Russian Federation Putin ordered that  the American authorities be warned of pending attacks on government buildings  inside the United States. This warning was conveyed to the US Ambassador in  Moscow and via the Russian Ambassadors office directly to the US President.

On August 20, the Government of France, through the American Embassy in Paris  and their Embassy in Washington, issued a more specific warning. This warning  specified the exact date, time and places of the attacks.

On September 11, President Bush and top aides flew to the state of Florida so  that the President could speak with children in a kindergarten. Also at that  time, Vice President Cheney absented himself from Washington and went to the  safety of the Presidential compound in the mountains of Maryland.

It was noted in Washington that Cheney remained sequestered in Maryland for  some time and only appeared in public surrounded by heavy security.

The role of the Israeli Mossad in the terrorist attacks

Note: The following two sections are considered to be extremely sensitive due  to the special relationship between the Federal Republic [of Germany] and its  Jewish citizens as well as the State of Israel. This material is compiled from  German and American sources.

During the term of President George HW Bush, the government of Israel made an  official, but very secret, request to the American president. This request was  to permit agents of the Mossad, Israeli Foreign Intelligence, to enter the  United States and conduct surveillance operations against various Arab groups  residing in that country.

The stated purpose of this surveillance was to permit Israeli early warning  of terrorist plots against their country. Permission for this surveillance was  granted with the caveat that the Mossad would have a liaison with the FBI and  report any and all finding to that agency.

However, these conditions were not observed. The Mossad not only did not  inform the FBI of any of its findings, it is known to have engaged in commerce  with several groups of Israeli criminals of Russian backgrounds. These groups  were engaged in extensive criminal activities inside the United States, to  include the smuggling of the Ecstasy drug. Mossad agents were able to subvert  American criminal investigations through their knowledge of American telephone  surveillance of such groups.

It is very evident from surveillance conducted against Mossad agents in the  Federal Republic as well as interceptions of Israeli diplomatic communication  from the Federal Republic to Tel Aviv, that the Mossad has successfully  penetrated various extremist Arab groups in both the Federal Republic and the  United States.

These investigations disclosed in late May of 2001 that an attack was to be  made against certain specified targets in the American cities of Washington and  New York. But it was apparent that the Mossad was not only fully aware of these  attacks well in advance but actually, though their own agents inside these Arab  groups, assisted in the planning and the eventual execution of the attacks.

That the Israeli government was fully aware of these attack is absolutely  certain and proven. Diplomatic traffic between the Israeli Embassy in the  Federal Republic and the Israeli Foreign Office made it very clear that Minister  President Sharon was fully aware of this pending attack and urgently wished that  no attempt was made to prevent the attacks.

Although the Israeli officials were instructed to warn the American  intelligence community that some kind of an attack might be possible, at no time  were the specific dates and targets (known at that time to Israeli officials) to  be given to the Americans.

The rationale for this attitude was expressed in a conversation on August 1,  2001, between the Israeli Military Attaché in the Federal Republic to a member  of the Israeli General Staff. There it was stated that Israel believed an attack  on the continental United States would so inflame American public opinion that  they would permit Israel to “cleanse” their state of “Arab terrorists and those  who support such terrorists”. This “cleansing” was explained as the expulsion of  all Arabs, and even Christian groups, from the Palestine area.

American intelligence officials have repeatedly expressed great concern in  meeting with our people that the Israeli government, through a company called  Amdocs, was able to conduct surveillance of all telephone communications within  the United States. It was categorically stated that this Israeli-based firm was  given the American contract with 25 of the largest American telephone companies.  This contract was granted over the objections and concerns of the American  intelligence community.

The official reason given for this extraordinary arrangement that permitted  Israeli agencies to observe all highly confidential investigative telephone  calls was that the United States has a “special relationship” with the State of  Israel and they had requested this.

The Israeli Political Influence in the United States

It should be noted here that the professional Israeli lobby in America is  huge in size and is considered even by our American colleagues to be a very  powerful and entirely dominant factor in American politics.

The American Israel Public Affairs Committee is the largest foreign lobby in  Washington and fourth most powerful lobby in the country. Other Israeli groups  also include the Anti-Defamation League (from whose national offices, along with  the Israel Trade Mission and the many Israeli Consulates, many Mossad agents  were working,) the Jewish Institute for National Security Affairs and the  Committee for Accuracy in Middle East Reporting in America.

These groups, in conjunction with Jewish dominated media giants like the New  York Times, the Washington Post, Newsweek Magazine, the Los Angeles Times, Time-  Warner-AOL and their CNN news network, basically control the dissemination of  news in the United States. It is therefore almost impossible for any news that  would be considered in opposition to Israeli interests to appear before the  American public, although such stories are readily available in most European  media.

The Role of the Christian Fundamentalists in American Politics

The so-called “Christian Right” consists of Protestant fundamentalists, where  the so-called Pentecostals play a dominant role. This is a very fanatical and  aggressively missionary denomination that believes in the return of a living  Christ to earth and the subsequent elevation of its members to heavenly  paradise.

In order for this appearance of Christ to occur, several factors must be in  place according to the views of this denomination. In the first place, a number  of Jews must convert to Christianity, and, in the second, there must be a  rebuilding of the Jewish temple in Jerusalem. As the site of this temple is now  occupied by a major Islamic mosque, it will be necessary to destroy this  building.

Starting as an Episcopalian, Bush tried other Protestant denominations before  joining the Pentecostals. Apart from US President Bush and his Attorney General  John Ashcroft, other members of his administration are members of this  denomination, too, which is the second largest Christian denomination after the  Catholic Church. As a considerable part of the American public sentiment is  strongly opposed to religious fanatics, these facts have been kept very  quiet.

Bush and his entourage are very strong supporters of the State of Israel  because of their belief, that the founding of this nation is viewed as another  requirement for the return of Christ. For this reason, Bush unconditionally  supports any program put forward by the Israeli government and is a devoted  follower and supporter of Sharon, the Israeli right wing extremist Minister  President.

Attorney General Ashcroft has stated in a public sermon (he is a lay preacher  of the Pentecostal church) that Muslims are “agents of the Anti-Christ” and must  be destroyed in the so-called “Battle of Armageddon”. According to the beliefs  of fundamentalist Christians, this battle will be fought over Israel’s existence  and will lead to the end of the world and the return of Christ.

It is generally known in Washington that Bush is entirely guided by his  religious beliefs and that he has been attempting repeatedly to force his views  onto the American public by means of various disguised programs, such as  religious control of charities, unconditional support of Israel, and so  forth.

Summary and Outlook

The terrorist attacks on American targets were fully known to many entities  well in advance. The US President was fully informed as to the nature and exact  time of these attacks.

The US government in general and the US President in specific have become  subservient to the wishes and plans of the Israeli government. As these plans  encompass the removal of the Arab population of Israel and adjoining  territories, it is evident that the population of the United States is being  pushed into a situation that could easily result in more, and terrible, attacks  on their home country.

In view of this possibility, the US authorities are determined to limit any  discussion of the 11 September attacks to the official version as it appears  regularly in the US media.

It also appears from confidential sources that Bush’s plans to attack Iraq  are based mainly on a desire on the part of Israel to remove Saddam Hussein. Tel  Aviv views Hussein as a real threat and has already attacked that country  before.

There is also evidence that if Hussein is toppled by American military  forces, the oil resources of Iraq would be put under the control of a consortium  of the American oil interests that so avidly support the Bush  administration.

Pullach, April 5, 2002


Tłumaczenie z języka niemieckiego. Oryginalnego dokumentu, po dokładnym zbadaniu sądowej uważane jest za “nieprzekonujące.” Nie udowodniono w żaden sposób fałszywy. Ed.)

W poniedziałek, 6 sierpnia 2001, o 17:50, [niemiecki] Ambasador Ischingerowi osobiście powiadomił prezydenta Stanów Zjednoczonych, że informacje opracowane przez Bundesamt für Verfassungsschutz [niemiecki] krajowego Secret Service, a także BND [Bundesnachrichtendienst, niemiecki zagraniczna Secret Service] wskazano, że atak radykalnej grupy arabskich z siedzibą w Niemczech częściowo było wystąpić w dniach 10-11 września 2001 roku. Prezydent był w tym czasie w rezydencji na jego farmie w Teksasie. Nasza [Niemca] Ambasador działał w bezpośredniej odpowiedzi na instrukcje z ministrem spraw zagranicznych Fischer.

Niniejsza publikacja została przygotowana z urzędowym nadzorem arabskich grup ekstremistycznych działających w Republice Federalnej, jak również z przechwyconych komunikacji między Ambasadą Izraela oraz Ministerstwa Spraw Zagranicznych izraelskiej w Tel Awiwie, dotyczących tej sprawy.

Informacje “wdzięcznością” przez prezydenta Stanów Zjednoczonych, który stwierdził, że w tym czasie był on również świadomość samych oczekujących napaści.

Po tych atakach, urząd prezydenta Stanów Zjednoczonych, przez Departament Stanu USA, wykonane pilną prośbę do rządu Republiki Federalnej Niemiec, że nie wspomniano w ogóle powinny być wprowadzone do oficjalnych ostrzeżeń podanych przez ambasadora Ischingera.

W celu wyjaśnienia tej kwestii tła, to Gesamtubersicht [ogólna ankieta] wydarzeń prowadzących do ataku został przygotowany w oparciu o wyciągi z raportów z naszych stacji zagranicznych [BND]. Ogólnie rzecz biorąc, to jest oczywiste, że władze amerykańskie wiedziały o atakach oczekujących. Dlaczego nic nie zrobił, jest wyjaśnione w dalszej części.

Background: Informacje ogólne

Ze względu na zaangażowanie rodziny Busha w oleju (Zapata Oil Company), wiele ważnych i zamożnych osób prywatnych i przedsiębiorstw z interesami ropy wspierał finansowo kariery politycznej Bush. Dziś, w związku z tym administracja Busha jest silny wpływ najważniejszych amerykańskich grup biznesowych.

Kandydat na wiceprezesa amerykańskiej Richard “Dick,” Cheney, były dyrektor szef Halliburton Company. Firma, z siedzibą w Dallas, w Teksasie, gdzie Bush był gubernatorem, jest największą firmą Serwis ropy naftowej na świecie.

W latach 1991 i 1997, tak ważne amerykańskie firmy naftowe jak Texaco, Unocal, Shell, BP Amoco, Chevron i Exxon-Mobil związał się z byłego państwa sowieckiego Kazachstanu, który posiada ogromne rezerwy ropy naftowej. Rząd Kazachstanu ostatecznie wypłacone ponad $ 3 mld pieniędzy korporacyjnego pozwolić te firmy, aby zabezpieczyć prawa ropy. Jednocześnie, przedsiębiorstwa te uzgodniły ponadto dać sumy 35 miliardów dolarów amerykańskich inwestycji w aktywa trwałe do projektów Kazachstan. Poufny raport projekt powiedział Amerykańskie firmy ogłosił, że rezerwy gazu i ropy w Kazachstanie wyniesie 4 biliony dolarów amerykańskich.

Stany Zjednoczone nie są samowystarczalne w oleju i 50% swoich dostaw są importowane z różnych źródeł zagranicznych. Około 80% ropy importowanej do USA pochodzi z OPEC-krajach arabskich kartelu naftowego. Ze względu na bezwarunkowe poparcie przez amerykańskich przywódców politycznych państwa Izrael, te rządy arabskie mają bardzo napięte stosunki z USA. (Nie prawda … uwaga redakcji)

Kolejny mały procent ropy importowanej do USA pochodzi z Wenezueli. Niedawno rząd USA został próbę obalenia rządu Chaveza z pomocą CIA i zastąpienie go rządem “bardziej sympatycznego amerykańskich potrzeb ropy naftowej.”

Stanowisko przygotowane przez biura później wiceprezydenta Cheneya-stwierdza, że ​​rezerwy ropy naftowej Kazachstan będzie “więcej niż wystarczająca do zasilania US musi przez co najmniej dziesięć lat” i będzie wspierać “zmniejszenie amerykańskiego uzależnienia od OPEC.”

Unocal Oil Spółka podpisała umowę z panujących sił talibów, jak i ich przeciwników, Sojuszu Północnego, w celu umożliwienia ropociągu być zbudowany przez Afganistanu przez Pakistan kierować do Oceanu Indyjskiego. przez to, wygórowanych stawek pobieranych przez rosyjskich rurociągów używać ich można by uniknąć. Unocal następnie otworzył oficjalne biura w Uzbekistanie, Pakistanie, Turkmenistanie i Kazachstanie, aby ułatwić budowę tego rurociągu.

W grudniu 1997 roku, oficjalni przedstawiciele talibów były w Stanach Zjednoczonych, aby wziąć udział w konferencji w siedzibie Unocal w Teksasie w celu omówienia gazociągu Afganistanie. Rozmowy te nie powiodło się, ponieważ Talibowie się co Unocal filc były zbyt wygórowane wymagania finansowe.

W 1998 roku, wewnętrzne konflikty w Afganistanie i nieodłączną niestabilność w Pakistanie osiągnął taki poziom, aby uczynić projekt rurociągu niemożliwe do wykonania. W tym samym roku, firma Houston, Texas oparte Enronu zaproponował zamiast zbudować 3000000000 dolarów rurociągu oleju równolegle do rosyjskich rurociągów, działa w kierunku zachodnim, a nie biorąc krótsze, ale bardziej problematyczny południe trasy.

W tajnym memorandum przez Cheney, jest powiedziane, że firma Unocal został przygotowany do finansowania południową trasą. Zgodnie z tym, projekt ten zajmie pięć lat, aby zakończyć i jego roczne przychody z pomyślnego zakończenia tego gazociągu będzie w przybliżeniu 2 dolary miliardy. jednak i to było przedmiotem licznych tajnych amerykańskich raportów, jedyną rzeczą, stojących na drodze do budowy rurociągu był podstawowym sprzeciw rządu Afganistanu i jego zwolenników politycznych.

8 maja 2001 r. Departament Stanu USA, w imieniu Sekretarza Stanu Powella, dał 43 mln dolarów amerykańskich do talibów w celu ułatwienia współpracy w ramach projektu rurociągu.

W dniu 10 czerwca 2001 roku, BND ostrzega urząd CIA w ambasadzie USA w Republice Federalnej [Niemiec], że niektóre arabskie terroryści planowali przejąć amerykańską samolotów handlowych do stosowania jako broni rażenia przeciwko znaczących symboli amerykańskich. Uznano to tylko ogólne ostrzeżenie. Ostrzeżenie Republiki Federalnej z dnia 6 sierpnia był jednak specyficzny co do daty, czasu i miejsca ataku.

W dniu 11 lipca 2001 roku, w Berlinie, przedstawiciele USA: Thomas Simmons, były amerykański ambasador w Pakistanie, Lee Coldren, Departament Stanu ekspertów w sprawach azjatyckich, i Karl Inderfurth, asystent sekretarza stanu ds. Azji sprawie spotkał się z rosyjskimi i pakistańskich oficerów wywiadu . Podczas tego spotkania, które było pod obserwacją, stwierdzono, przez Amerykanów, że Stany Zjednoczone strajki planowane do uruchomienia wojskowych wobec Afganistanu w październiku tego roku. Celem tych strajków było obalić rząd Afganistanu i talibów, aby wymienić go na rząd “bardziej wrażliwym na potrzeby amerykańskich interesów naftowych.”

W połowie sierpnia 2001 r., prezydent Federacji Rosyjskiej Putina, zarządził, że władze amerykańskie ostrzegamy oczekujących ataków na budynki rządowe na terenie Stanów Zjednoczonych. To ostrzeżenie zostało przekazane do ambasadora Stanów Zjednoczonych w Moskwie i przez rosyjską Ambassadors bezpośrednio do urzędu prezydenta USA.

W dniu 20 sierpnia, rząd Francji, przez ambasady amerykańskiej w Paryżu i ich ambasady w Waszyngtonie, wydał bardziej szczegółowe ostrzeżenia. To ostrzeżenie podano dokładnej daty, czasu i miejsca ataku.

11 września, prezydent Bush i poleciał do góry współpracowników stanie Floryda, aby prezes mógł rozmawiać z dziećmi w przedszkolu. Również w tym czasie, wiceprezydent Dick Cheney nieobecny się od Waszyngtonu i udał się do bezpieczeństwa związku Prezydenckim w górach w stanie Maryland.

Zauważono, że Cheney w Waszyngtonie sekwestracji w Maryland pozostał przez jakiś czas i pojawił się tylko w miejscach publicznych, otoczony dużym bezpieczeństwem.

Rola izraelskiego Mossadu w zamachach terrorystycznych

Uwaga: dwie sekcje są uważane za szczególnie wrażliwe z powodu szczególnych stosunków między Republiką Federalną Niemiec] [i jego żydowskich obywateli, jak i państwa Izrael. Materiał ten jest skompilowany ze źródeł niemieckich i amerykańskich.

Podczas kadencji prezydenta George’a HW Busha, rząd Izraela z oficjalną, ale bardzo tajne, zwrócić się do amerykańskiego prezydenta. Wniosek ten miał umożliwić agentom Mosadu, izraelskiego wywiadu zagranicznego, aby wjechać do Stanów Zjednoczonych i prowadzenia działań kontrolnych wobec różnych grup arabskich mieszkających w tym kraju.

Stwierdził Celem nadzoru było zezwolić izraelskiej wczesnego ostrzegania działek terrorystycznych ich kraju. Uprawnienie do tego nadzoru została udzielona z zastrzeżeniem, że Mosad miałyby kontakty z FBI i zgłaszać wszelkie i wszystkie ustalenia do tej agencji.

Jednak, warunki te nie były przestrzegane. Mossad nie tylko nie informuje FBI z któregokolwiek z jej ustaleń, to wiadomo, że jest zaangażowany w handlu z kilku grup izraelskich zbrodniarzy rosyjskich środowisk. Grupy te były zaangażowane w szeroko zakrojonych działań przestępczych na terenie Stanów Zjednoczonych, w celu przemyt narkotyków Ecstasy. Agenci Mosadu byli w stanie obalić amerykańskich dochodzeń karnych przez ich wiedzy amerykańskiego nadzoru telefonicznej z takich grup.

Jest to bardzo widoczne z nadzoru prowadzonego przeciwko agentów Mossadu w Republice Federalnej oraz przechwyceniu komunikacji dyplomatycznej Izraela z Republiką Federalną do Tel Awiwu, że Mosad skutecznie przeniknął różnych ekstremistycznych grup arabskich zarówno w Republice Federalnej i Stanach Zjednoczonych.

Badania te ujawnione pod koniec maja 2001 roku, że atak miał być wykonany na pewnych określonych celów w amerykańskich miastach Waszyngtonie i Nowym Jorku. Ale okazało się, że Mossad był nie tylko w pełni świadomy tych ataków z dużym wyprzedzeniem, ale w rzeczywistości, choć ich własne środki wewnątrz tych grup arabskich, pomoc w planowaniu i ewentualnego wykonywania ataków.

Że rząd Izraela był w pełni świadomy tych ataków jest absolutnie pewne i sprawdzone. Dyplomatyczna ruchu pomiędzy Ambasadą Izraela w Republice Federalnej i izraelskiego MSZ to bardzo jasno, że premier Szaron był w pełni świadomy tego oczekiwaniu ataku i pilnie chciał, że nie starano się uniknąć ataków.

Mimo, że izraelscy urzędnicy zostali pouczeni, aby ostrzec amerykańskiej społeczności wywiadowczej, które mogą być możliwe jakiś atak, w żadnym momencie nie były konkretne terminy i cele (znane w tym momencie do izraelskich urzędników), aby zwrócić uwagę na Amerykanów.

Uzasadnieniem tej postawy wyraził w rozmowie w dniu 1 sierpnia 2001 r. pomiędzy izraelskim attaché wojskowego w Republice Federalnej do członka sztabu generalnego izraelskiej. Tam stwierdzono, że Izrael uważa się atak na kontynentalnej części Stanów Zjednoczonych będzie tak rozpalać amerykańską opinię publiczną, że to oni umożliwić Izraelowi “oczyścić” swój stan “arabskich terrorystów i tych, którzy wspierają takie terrorystów”. To “oczyszczenie” tłumaczono jako wydalenia wszystkich Arabów, a nawet grup chrześcijańskich, z obszaru Palestyny.

Amerykańscy urzędnicy wywiadu wielokrotnie wyraził wielkie zaniepokojenie w spotkaniu z naszych ludzi, że rząd Izraela, przez firmę o nazwie Amdocs, był w stanie prowadzić nadzór wszystkich połączeń telefonicznych na terenie Stanów Zjednoczonych. To było kategorycznie stwierdził, że to izraelska firma oparte otrzymał amerykańską umowę z 25 największych amerykańskich firm telekomunikacyjnych. Umowa ta została udzielona w ciągu zarzutów i obaw amerykańskiej społeczności wywiadowczej.

Oficjalnym powodem tej niezwykłej aranżacji, że dozwolonym agencje izraelskie obserwować wszystkie wysoce poufnych rozmów telefonicznych śledczych, że Stany Zjednoczone mają “specjalnych stosunków” z państwem Izrael i oni o tym.

Wpływ polityczny izraelskiego w Stanach Zjednoczonych

Należy tutaj zauważyć, że profesjonalny lobby izraelskie w USA jest ogromny rozmiar i jest uważana nawet przez naszych amerykańskich kolegów jest bardzo mocny i całkowicie dominującym czynnikiem w polityce amerykańskiej.

Izrael Komitet Spraw Publicznych amerykański jest największym zagranicznym lobby w Waszyngtonie i czwarty najpotężniejszym lobby w kraju. Inne grupy izraelskie także Anti-Defamation League (od którego krajowe urzędy, wraz z Misji Handlowej Izrael i wielu izraelskich konsulatach, wielu agentów Mosadu pracowali,) Żydowski Instytut Spraw Krajowych Bezpieczeństwa i Komitet Dokładność na Bliskim Wschodzie Sprawozdawczość w Ameryce.

Grupy te, w połączeniu z żydowskich mediów zdominowanych gigantów jak New York Times, Washington Post, Newsweek Magazine, Los Angeles Times, Time-Warner-AOL i ich sieci informacyjnej CNN, w zasadzie kontrolować rozpowszechnianie wiadomości w Stanach Zjednoczonych. Jest więc niemal niemożliwe dla każdej wiadomości, które będą rozpatrywane w opozycji do interesów Izraela do stawienia się przed amerykańskiej opinii publicznej, mimo że takie historie są łatwo dostępne w większości europejskich mediów.

Rola fundamentalistów chrześcijańskich w polityce amerykańskiej

Tak zwane “Christian prawy” składa protestanckich fundamentalistów, gdy tak zwane Pentecostals odgrywać rolę dominującą. To jest bardzo fanatyczni i agresywnie misyjna denominacja, że ​​wierzy w powrót żywego Chrystusa na ziemię i późniejszego podniesienia swoich członków do niebiańskiego raju.

Aby tego wyglądu Chrystusa występuje, kilka czynników musi być na miejscu, zgodnie z poglądami tej nazwy. W pierwszej kolejności, liczba Żydów musi przekształcić się chrześcijaństwa, a w drugim, musi być odbudowa świątyni żydowskiej w Jerozolimie. Jako strona tej świątyni jest teraz zajęte przez głównego meczetu islamskich, to będzie konieczne, aby zniszczyć ten budynek.

Zaczynając jako episkopalnego, Bush próbował innych wyznań protestanckich, przed wstąpieniem do zielonoświątkowców. Oprócz amerykańskiego prezydenta Busha i jego prokuratora generalnego John Ashcroft, inni członkowie jego administracji są członkami tej nazwy, też, które jest drugim co do wielkości wyznanie chrześcijańskie po Kościele katolickim. Ponieważ znaczna część amerykańskiej nastrojów społecznych jest zdecydowanie przeciwny fanatyków religijnych, fakty te były trzymane bardzo cicho.

Bush i jego otoczenie są bardzo silni zwolennicy państwa Izrael ze względu na ich przekonania, że ​​powstanie tego narodu jest postrzegane jako kolejny wymóg powrotu Chrystusa. Z tego powodu, Bush bezwarunkowo popiera wszelkie program zaproponowany przez rząd Izraela i jest oddanym wyznawcą i zwolennikiem Szarona, izraelskiego ministra ekstremistycznej prawicowej prezydenta.

Prokurator generalny Ashcroft stwierdził w publicznym kazaniu (jest świecki kaznodzieja kościoła zielonoświątkowego), że muzułmanie są “agentami Antychrysta” i muszą być zniszczone w tak zwanej “bitwie Armagedonu”. Według wierzeń fundamentalistycznych chrześcijan, ta bitwa rozegra się na istnieniu Izraela i doprowadzi do końca świata i powrotu Chrystusa.

Powszechnie wiadomo, że Bush w Waszyngtonie jest całkowicie prowadzony przez jego przekonań religijnych i że został on próbuje wielokrotnie zmusić swoje poglądy na amerykańskiej opinii publicznej za pomocą różnych programów ukrytego, takich jak kontrola religijnych organizacji charytatywnych, bezwarunkowego poparcia Izraela, a itd..

Podsumowanie i perspektywy

Ataki terrorystyczne na amerykańskie cele zostały w pełni znany wielu podmiotów z dużym wyprzedzeniem. Prezydent USA był w pełni poinformowany co do charakteru i dokładnym czasie tych ataków.

Rząd USA w ogóle, a prezydent USA w specyficzny stały podporządkowane woli i planów rządu izraelskiego. Ponieważ plany te obejmują usunięcie arabskiej ludności Izraela i terytoriów przyległych, jest oczywiste, że populacja Stanów Zjednoczonych jest popychany do sytuacji, która może łatwo spowodować więcej, i straszne, ataki na ich kraju.

W związku z tym możliwości, władze USA są zdecydowane ograniczyć jakąkolwiek dyskusję o atakach 11 września do oficjalnej wersji, jak to regularnie pojawia się w mediach w USA.

Wydaje się również, że ze źródeł poufnych planów Busha do ataku na Irak opierają się głównie na chęci ze strony Izraela do usunięcia Saddama Husajna. Tel Awiw views Husajna jako realnego zagrożenia i zaatakował ten kraj już wcześniej.

Istnieją również dowody, że jeśli Husajn jest obalony przez amerykańskie siły zbrojne, zasoby ropy naftowej z Iraku byłoby umieścić pod kontrolą konsorcjum amerykańskich interesów naftowych, które tak gorliwie wspierają administrację Busha.

Pullach, 5 kwietnia 2002


No comments yet.

Leave a Reply

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE