Petrus Romanus. The Last Pope Is Here Cz.03/15

PIOTR  RZYMIANIN:

Ostatni papież jest tutaj.

Peter Romanus: the last Pope is here

Thomas Horn i Cris Putnam

tłumaczenie Ola Gordon

 

Część 3 – Akrostychy, anagramy i prawdziwy kod spiskowy?

 

Spośród omówionych wcześniej dwu warstw kontekstu historycznego, teraz zajmiemy się tą niższą. Chociaż widać wystarczająco dużo powodów na to, żeby redaktor dokonał modyfikacji fraz przed rokiem 1590, to nie ma logicznego powodu, żeby XVI-wieczny fałszerz mógł spreparować listę dla tak odległej przyszłości. Tym bardziej, nie ma dobrego powodu, żeby przewidział zniszczenie Rzymu, kiedy papiści mają oczywisty wręcz przeciwny żywotny interes. Jest to mocny argument, że proroctwa po 1595 roku rzeczywiście dokładnie przedstawiają oryginalny dokument. Prawdopodobnie nigdy nie dowiemy się na pewno, kto napisał oryginał, ale mógł to być Malachiasz. malachiaPowodem tego, że później opublikowane proroctwa mają inny charakter, i dziwniejsze, ironiczne, a nawet sarkastyczne spełnienie, jest to, że bardzo prawdopodobnie jest to prawdziwy tekst.

Wcześniej sugerowano, że Anglik, Nicholas Sanders, mógł powoływać się na oryginalny dokument w Rzymie, kiedy przybył tam z Wysp Brytyjskich. Sanders (1530-1581) był profesorem w Oksfordzie, pochodził z gorliwej rodziny katolickiej, z której wyszedł długi łańcuch misjonarzy wysyłanych do Irlandii do zwalczania szerzącego się protestantyzmu. Jego prace stanowią podstawę większości katolickich historii o angielskiej reformacji. Nic dziwnego w tym, że ze względu na wątpliwy charakter tych prac, zawarta w nich duża ilość fałszywych twierdzeń spowodowała, że w Anglii nadano mu pseudonim “dr Slanders” [ang. slander = oszczerstwo].

Historyczny kontekst tego okresu występuje w czasach zamieszania i kryzysu wokół angielskiej reformacji, kiedy Elżbieta I, córka Henryka VIII, wstąpiła na tron Anglii i Irlandii w roku 1558, opowiadająca się za teologią protestancką. Katolicy w obawie przed odwetem za surowe potraktowanie przez nich protestantów, wpadli w panikę. To spowodowało, że wierny papieżowi Sanders opuścił swoje stanowisko w Oksfordzie w 1560 i wyjechał do Rzymu, gdzie został księdzem i doktorem teologii. Wtedy Rzym był dobry dla Sandersa.

W Rzymie kumał się z wpływowymi papistami takimi jak kard. Hozjusz, dla którego przez jakiś czas pracował. To w tym czasie opublikował swoje książki, które omówimy. Później spiskował z Jamesem Fitzmauricem Fitzgeraldem nad rozpoczęciem ataku przez papieskie wojsko na Irlandię. Chcieli by Irlandia należała do papieża i usunęli się z niej protestanci. Sanders i Fitzgerald wylądowali w irlandzkim porcie Smerwick z siłami papieskimi liczącymi około 600 żołnierzy hiszpańskich i włoskich, wszczynając drugą rebelię Desmonda. Odnieśli powierzchowny sukces, ale ta kampania była ostatecznie fiaskiem i uważa się, że w 1581 roku Sanders zmarł z zimna i głodu ukrywając się w głębi Irlandii.

To w czasie szalonych dni w Rzymie, około roku 1571, Sanders napisał książkę Od Monarchii widzialnego Kościoła [De Visibili Monarchia Ecclesiae], która dostarczyła pierwszych opisów niepokojów angielskich katolików w wyniku reformacji. Chociaż jej celem było wygenerowanie sympatii dla angielskich katolików, to prowadzi badaczy do podejrzeń, że mógł mieć dostęp do oryginalnego dokumentu z proroctwami o papieżach. Wskazówką sugerującą, że musiał wiedzieć o proroctwie papieskim jest to, że w swojej książce twierdzi, “. . . żeby zmierzyć czas, nic nie jest bardziej wskazane niż seria rzymskich papieży!” [i]

Dyskusję tę zapoczątkowała niezwykle rzadka książka napisana w języku francuskim pt. Tajemnicza przepowiednia o papieżach [La Mystérieuse Prophétie des Papes], opublikowana w 1951 roku. Autorzy tej nowej książki Piotr Rzymianin [Petrus Romanus] mieli szczęście znaleźć egzemplarz tej ponad 65-letniej pracy i starannie przetłumaczyli ją na angielski. To co odkryliśmy jest zadziwiające: nic innego jak prawdziwy kod spiskowy. Napisana przez jezuitę belgijskiego René Thibaut (1883-1952), książka jest skrupulatną lekturą o proroctwach, które dochodzą do zupełnie innych wniosków niż jego sceptyczni poprzednicy.

Przyjęcie metodologii mistyka, jak również matematyka i uczonego, sprawia, że ​​tworzy fascynujący przypadek, że proroctwo o papieżach jest prawdziwym nadprzyrodzonym proroctwem. Mimo to twierdzi, że autorem przepowiedni nie jest chyba św. Malachiasz, ale ktoś, kto prorokował pod pseudonimem jego imienia, w ten sam sposób jak bezimienny Żyd z okresu drugiej świątyni mógł napisać 1 Henoch, być może także redagując starożytny materiał źródłowy [ii]. Co Thibaut wziął pod uwagę, że jego poważniejsi bracia jezuici zaniedbali, to omówione wcześniej warstwy kontekstu historycznego. On właściwie rozpoznaje autentyczne, starsze warstwy tekstu, spisane przez XVI-wiecznego intruza. Thibaut trochę zgadza się z pierwszą analizą, że wcześniejsze proroctwa poddano manipulacji, ale twierdzi, że ostatnie 41 sugerują znacznie starszy dokument pochodzenia celtyckiego.

Chociaż jest niechętny by uwierzytelnić legendę, to mówi o autorze jako pseudo-Malachiaszu, uważa go za Irlandczyka. Tu opiera się na stylistycznym stosowaniu liczb i gier słownych, które tworzą wiele akrostychów i anagramów [iii]. Komentując styl, zauważa: “Zauważmy, że ten sposób dzielenia słów żeby nadać różne znaczenia, jest metodą drogą starożytnym Irlandczykom” [iv]. Prosty przykład anagramu widać w łacińskim tekście Peregrinus apostolicus [v] – Apostolski pielgrzym, co było proroctwem dla papieża 96-go na liście, Piusa VI. Ten anagram ujawnia nie tylko imię papieża, robi to dwukrotnie: PeregrInUS aPostolIcUS. Zgadza się! Imię “Pius” jest dość wyraźnie umieszczone w oryginalnym tekście łacińskim dwa razy! Czy można sobie wyobrazić, że może teraz mamy nawet trzeci poziom kontekstu do zbadania?

To pojawienie się imienia “Piusa” jest raczej zdumiewające, zważywszy, że mamy tu opublikowany egzemplarz datowany prawie 200 lat przed wyborem Piusa VI. Ponadto twierdzi, że zaszyfrowany dwuwiersz w “Apostolskim pielgrzymie” oznacza zarówno Piusa VI, jak i następnego papieża Piusa VII, których zmuszono do emigracji (pielgrzymi). Sugeruje on również, że powtórzenie to służy jako poetycki refren. Innymi słowy, “Pius! Pius” jest podobny do pełnego emocji okrzyku “Mayday, Mayday”, jakiego żeglarze używają w tragicznych okolicznościach [vi]. On pokazuje wiele podobnych wzorów słów i liczb umieszczonych na liście, zamieszczając je w szczegółowych wykresach i ilustracjach. Jego praca jest nadprzyrodzona i stanowi wyzwanie. Najbardziej elektryzująca jest jego kalkulacja 40 papieży przed Piotrem Rzymianinem. Najbardziej zaskakujące dla nas jest, jak pokazuje, to, że wiele z tych kryptogramów wskazuje na jeden konkretny rok. Ale przede wszystkim on odróżnia proroka Malachiasza od tych, którzy ustalili daty końca świata w przeszłości:

Ale nawet, jeśli uważał, że nikt nie ma prawa porównywania go do fałszywych proroków, którzy w trudnych czasach, takich jak obecne, głosili rychłe nadejście antychrysta i Sądu Ostatecznego. Bo, w przeciwieństwie do tych zwiastunów złego znaku, nasz prorok ma tak mały zamiar straszenia swoich współczesnych, że podaje 40 papieży przed ostatecznym terminem! 40 papieży, czyli ponad cztery wieki! Dokładnie, w obecnym przypadku 440 lat! Prorok podaje średnio 11-letni pontyfikat. Skąd to wiemy? Zobaczymy to później, kiedy, na wiele sposobów, przejdziemy od wyboru Grzegorza XIII (1572) do roku 2012 i Sądu Bożego [vii].

Kiedy rozpoczynamy żmudne zadanie przekładu francuskiego kodeksu, jesteśmy dwa dni przed Bożym Narodzeniem 2011 roku. Ryzykując brzmienie jak “ptak/zwiastun złego znaku”, mamy rok 2012! Ponad 60 lat temu, Thibaut derywował złowieszczą datę 2012, obliczając średnią długość papieskiego panowania na 11 lat, aż do czasu, gdy napisał swoją książkę około roku 1950. Sprawdziliśmy jego obliczenia matematyczne i przenieśliśmy je do naszego aktualnego czasu. Zadziwiająco, średnia z 11 okazała się prawdziwa do trzech miejsc po przecinku, z dokładnością do 1/1000. Z tej prostej derywacji, dając średnią 11 lat na panowanie, oraz w sumie 40 papieży (11 x 40), ekstrapolował 440 lat od 1572 (1572 + 440), by dojść do daty przybycia Piotra Rzymianina w 2012 roku [viii]. Inaczej mówiąc, rok 2012 był postrzegany jako czas końca “horyzontu zdarzeń” przez co najmniej jednego księdza jezuitę, zanim urodziła się większość czytelników.

Wcześniej kiedy paliwo kosztowało 19 centów za galon [ok. 4 litry], i na pewno na długo przed apokaliptyczną gorączką wokół końca kalendarza Majów, Thibaut od proroctwa po papieżach doszedł do roku 2012. Zauważmy, że powyższy cytat  twierdzi “na wiele sposobów”, oznacza jego dojście do roku 2012 z kilku różnych metod analizy kryptograficznej. Zbadamy to po opisaniu pewnego istotnego tła, ale do ostatecznego roku doszedł jako 2012. Faktycznie, chociaż on (i my) za głupotę uznaje ustalenie daty przyjścia Chrystusa, to nadal skupia się na 2012, ale nie z żadnego innego powodu, tylko dlatego iż uważa, że tego wymaga proroctwo. Ponieważ jest to rzadka książka napisana po francusku, niewielu z was będzie mogło zrobić to co zrobiliśmy my, żeby zweryfikować te twierdzenia. Ale Google Books udostępnia krótkie urywki, w których można zweryfikować wielokrotne występowanie roku 2012 [ix].

Żeby to zilustrować, poszukajcie w komputerze oryginalnego tekstu francuskiej książki, wpiszcie “2012”, a otrzymacie aż 24 trafienia. On twierdzi, że na 2012 jako punkt kulminacyjny wskazuje tak wiele czynników, jak wymaga tego proroctwo. Mimo tego, on przedstawia go bardziej jako zakończenie wieku, niż wielką boleść [x]. To wydaje się jak specjalne usprawiedliwienie. Najwyraźniej nie chciał zaakceptować przepowiadanego upadku Rzymu.

W następnym wpisie zastanowimy się nad tym, co prorokowali niektórzy katoliccy jasnowidze na temat zniszczenia Rzymu w końcu czasów i papieża, który pomoże w pojawieniu się antychrysta. W międzyczasie sprawdźcie swój francuski na s. 101 kodeksu Thibaut. Kończy on dowcipem: “Rok 2012 pokaże czy prorok wyraźnie widział, czy nie” [L’année 2012 dira si, oui ou non, le prophête a vu clair] [xi]. Faktycznie pokaże.

 

 

kop

 

przypisy pod oryginałem

 

ciekawostka:

[ix] http://books.google.com/books?id=lzQZAAAAIAAJ&q=2012#search_anchor.

 

No comments yet.

Leave a Reply

Intronizacja
Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE