Roi ToV: Zachodnia psychuszka zabiła Demjaniuka

Western Psikhushka Killed Demjanjuk

Zachodnia psychuszka zabiła Demjaniuka

Kapitalizm czy komunizm, psychuszka to psychuszka

http://www.roitov.com/articles/demjanjuk.htm

tłumaczenie Ola Gordon

 

Wczoraj 17 marca 2012 roku John Demjaniuk zmarł w domu starców w południowych Niemczech. 12 maja 2011 roku niemiecki sąd w Monachium uznał go za współwinnego w zamordowaniu około 28.000 Żydów w Sobiborze w czasie II wojny światowej. Sąd skazał go na 5 lat, a następnie zdecydował uwolnić go do czasu apelacji z powodu podeszłego wieku. Przyglądając się tej sprawie, trudno jest nie wywnioskować, że był to przypadek tortury politycznej, której celem była realizacja politycznego programu Izraela.

John Demjaniuk w Niemczech

Dziwne jest to, że zeszłoroczny wyrok skazujący był trzecim procesem człowieka za rzekomo te same zbrodnie. Jest to niezgodne z zasadą prawną znaną pod nazwą Double Jeopardy, która zakazuje ponownego sądzenia po uzasadnionym uniewinnieniu lub skazaniu. W latach 1980 izraelski sąd zidentyfikował go jako “Iwana groźnego”, sadystycznego strażnika w Treblince, i skazał go na śmierć. W 1993 roku anulowano wyrok skazujący po znalezieniu nowych dowodów, że to inny Ukrainiec – Iwan Marczenko – był prawdopodobnie tym człowiekiem. W roku 2002 pozbawiono go amerykańskiego obywatelstwa, kiedy amerykański sędzia rejonowy uznał, że były wystarczające dowody na to, że był strażnikiem w obozie koncentracyjnym, nawet jeśli nie była to Treblinka. Później, w listopadzie 2008 roku prokuratorzy w Monachium ogłosili, że mieli wystarczające dowody wskazujące na jego udział w mordowaniu Żydów w Sobiborze. W 2011 roku w końcu został skazany; inaczej Izrael prawdopodobnie dokonałby jego ekstradycji nawet do Zambii i próbował go tam osądzić. Kto wie! Ktoś chciał gdzieś go skazać, za jakąkolwiek możliwą zbrodnię, niezależnie od tego przez ile procesów musiałby przejść za te same czyny. Żeby pominąć zasadę Double Jeopardy, przewożono go z kraju do kraju, za każdym razem rozpoczynając proces od nowa.

Bezprawne prawo Izraela

Izraelska część tej historii była szczególnie interesująca, gdyż było to drugie wykorzystanie specjalnego prawa,

Adolf Eichmann

‘Nazis and Nazi Collaborators Punishment Law’ (Hok Le’Asiat Din BaNatzim – Prawo karne dla nazistów i ich kolaborantów) od 1 sierpnia 1950 roku, kiedy zastosowano je by umożliwić egzekucję nazistów. W latach 1950-1961 prawo to zastosowano w prześladowaniu 29 żydowskich ocalonych z holokaustu, rzekomo nazistowskich kolaborantów. Był to pierwszy i jedyny raz kiedy wykorzystano je do egzekucji człowieka, był nim Adolf Eichmann. Został bezprawnie porwany przez Mosad z Argentyny w roku 1960 i dwa lata później powieszony. Jest to wydarzenie szczególne z prawnego punktu widzenia dlatego, że prawo to jest wsteczne i eksterytorialne, gdyż państwo Izrael nie istniało w czasie II wojny światowej. Ponadto, rzekome zbrodnie nie dokonane były ani w Izraelu, ani na izraelskich obywatelach.Prawo ‘ex post facto’ (łacińskie “po fakcie”) lub prawo wsteczne, jest prawem które z mocą wsteczną zmienia konsekwencje prawne działań dokonanych przed wprowadzeniem tego prawa. Prawa ‘ex post facto’ są wyraźnie zakazane przez amerykańską konstytucję, chociaż niektóre kraje je stosują. Praw tych nie można stosować jako praktyki słusznej, niezależnie od uzasadnień stosowanych w ich zatwierdzaniu. Proste, jak człowiek może bronić się przed prawem, którego nie uchwalono? Wyobraźmy sobie, że Ameryka uchwala w roku 2012 nowe prawo uznając za zbrodnię wszelkie żucie gumy przed rokiem 2012. Wtedy rząd musiałby uznać za winnych wszystkich obywateli, chyba że udowodnią inaczej, i ukarze ich automatycznie grzywną w wysokości 1 dolara. Kraje stosujące ten horror zakładają, że ludzie mają moc prekognicji (niedawno Izrael zrobił to ponownie, kiedy IDF aresztowała palestyńskiego więźnia zwolnionego w wymianie Shalita). A zatem ‘Prawo karne wobec nazistów i ich kolaborantów’ nie może być uznane za prawo legalne, zwłaszcza ze względu na jego konsekwencje geopolityczne. Jeśli je zaakceptujemy, będziemy zmuszeni także do przyjęcia laotańskiego prawa skazującego na śmierć Amerykanów żujących gumę w Hondurasie (bez obrazy żadnego z wymienionych krajów).

Dziwny niemiecki sędzia 

W procesie niemieckim, prokuratorzy twierdzili, że Demjaniuka zwerbowali Niemcy jako strażnika w obozie SS i przez to ze pracował w obozie śmierci uczestniczył w zabijaniu. Nie przedstawiono żadnych dowodów na to, że popełnił specyficzną zbrodnię. Był to pierwszy raz kiedy w niemieckim sądzie przedstawiono taki legalny argument. To ma decydujące znaczenie. Pierwszy raz niemiecki sąd uznał osobistą odpowiedzialność człowieka za działania wymagane przez państwo. To jest dobre. Jeśli twój dowódca wojskowy rozkaże ci zabić babcię, czy matkę i jej dzieci, powinieneś odmówić; ostatnio izraelscy żołnierze nie zdali tego egzaminu. To jest także złe. Bo niemiecki system prawny zachował się tak szlachetnie jedynie wobec nazistowskich kolaborantów.

Po upadku Niemiec wschodnich byłem zachwycony. Wyobrażałem sobie procesy siatki Stasi: informatorzy w końcu oskarżeni przez swoje ofiary i osądzeni. Zachodnie media przez dziesięciolecia bombardowały zachodnich obywateli przerażającymi opowieściami o okropnych sowieckich reżimach i ich bestialskich sługach: Stasi, KGB et al. Ale nic się nie wydarzyło. Obszerne archiwa Stasi pokazano opinii publicznej – z daleka – a później nie usłyszano nawet słowa o informatorach. Widocznie zostali przejęci przez zjednoczone niemieckie służby bezpieczeństwa. Powstała Stasi 2, poprzednik tego co jest znane Stasi 2.0, obsesyjny i bezprawny nadzór komunikacji prowadzony przez nowoczesne rządy zachodnie.

Sędzio Alt – ty który uznałeś winnym Demjaniuka na podstawie szlachetnej zasady prawa – czy możesz stanąć przed Narodem i wyjaśnić dlaczego – w ostrym kontraście – państwowi zbrodniarze Stasi chodzą na wolności, prawdopodobnie ciesząc się z państwowych emerytur? Czy jest różnica w tym, że ty mogłeś oskarżyć Demjaniuka o mordowanie Żydów, skoro w Niemczech wschodnich nie było żadnych Żydów?  Czy możesz wytłumaczyć tę dyskryminację? Albo – jak w przypadku wojny z terrorem – to byłoby kolejną nierozwiązaną zagadką źle nazwanych “zachodnich demokracji”? Czy automatyczna absolucja informatorów Stasi była dlatego, że Niemcy zachodnie miły podobną siatkę zbrodniczych informatorów? Czy tych wschodnich wchłonęli nowi mistrzowie-szpiedzy? Sędzio Alt, właśnie rozpocząłeś Holokaust Niemieckiego Prawa.

Amerykańska zdrada 

Demjaniuk wyjechał do Ameryki w 1952 roku i obywatelstwo otrzymał w 1958. W 1986 deportowano go do Izraela na proces za zbrodnie wojenne, po zidentyfikowaniu go przez ocalonych z holokaustu jako “Iwana groźnego”, notorycznego więźnia / strażnika (kapo) w obozach zagłady w Treblince i Sobiborze. Oskarżono go o dokonywanie mordów i czynów o najbardziej niezwykłej dzikiej przemocy na więźniach obozów w latach 1942-43. Został skazany za zbrodnie przeciwko ludzkości i skazany na śmierć w 1988 roku, ale ten wyrok anulował izraelski sąd najwyższy w 1993 roku, gdyż uznał, że był to przypadek pomyłki w tożsamości. Po procesie we wrześniu 1993 roku powrócił do domu w Ohio.

W tym samym roku amerykański VI Sąd Apelacyjny ogłosił, że Demjaniuk był ofiarą oszustwa sądu, gdyż amerykańscy prawnicy z Biura Śledztw Specjalnych nie przedstawili dowodów, a zgoda na wcześniejszą ekstradycję została anulowana. W raporcie sporządzonym dla VI Sądu przed izraelskim uniewinnieniem, sędzia federalny Thomas Anderton Wiseman Jr zdecydował, że amerykańscy funkcjonariusze federalni popełnili błąd twierdząc, że Demjaniuk był Iwanem groźnym, ale że dowody wskazywały na to, iż Demjaniuk był mniej istotnym agentem SS. Po przekazaniu sprawy sędziemu Wisemanowi, ten odrzucił wniosek o denaturalizację w 1998 roku, skutecznie przywracając Demjaniukowi obywatelstwo.

Inaczej mówiąc, obywatel amerykański został deportowany do Izraela pod zarzutem zbrodni dokonanych w innym miejscu, skoro oficerowie amerykańscy wiedzieli, że zarzut ten był kłamstwem. Ameryka otwarcie popierała syjonistyczny program by udowodnić holokaust, również za cenę życia amerykańskiego obywatela. Dlaczego tych amerykańskich oficerów nie postawiono przed sądem? Co by się stało, gdyby oni zachowywali się podobnie wobec żyda haredi?

Rosyjska psychuszka 

Dwaj członkowie naszej grupy badawczej w Instytucie Naukowym Weizmanna byli Rosjanami, Rosjaninem był także pracownik laboratorium; nie dało się uniknąć słyszenia ich miękkiego języka. Po zabójstwie premiera Izaaka Rabina, często używali jedno słowo, które zwróciło moją uwagę: “psychuszka”. Było to poniżające określenie “psychiatrii”. Dużo wcześniej zanim Izraelczycy obudzili się i zrozumieli, że Shin Beth manipulowała obywatelem by dokonał zabójstwa w jej imieniu, ci przebiegli Rosjanie już rozpoznali ten niezaprzeczalny wzór zbrodni stanu.

W ZSRR miało miejsce systematyczne naruszanie psychiatrii. Sowieckie szpitale psychiatryczne władze wykorzystywały jako więzienia w celu odizolowania setek czy tysięcy więźniów politycznych od reszty społeczeństwa, zdyskredytowania ich poglądów, i złamania ich fizycznie i psychicznie. Wykorzystywano to także przeciwko więźniom religijnym i wykształconym ateistom, którzy przyjęli religię. W takich przypadkach ich wiarę określano jako chorobę umysłową wymagającą leczenia. Wcześniej utajnione dokumenty z “teczek specjalnych” KC KPZR, opublikowane po rozwiązaniu ZSRR, pokazują, że władze celowo wykorzystywały psychiatrię jako narzędzia do tłumienia niezadowolenia. Po upadku ZSRR często mówiono, że pewnych działaczy opozycyjnych i dziennikarzy przetrzymywano w radzieckich instytucjach psychiatrycznych w celu dręczenia ich i odizolowania od społeczeństwa. W nowoczesnej Rosji działacze praw człowieka również mogą być poddawani diagnozie psychiatrycznej jako metodzie represji  politycznej.

Inaczej mówiąc, udowodniono, że kraje – które kiedy chcą mogą wydać “oficjalne dokumenty” – wydadzą sfałszowane, po to, żeby nałożyć swój program polityczny, także za cenę życia swoich obywateli.

Zachodnia psychuszka

Podstawową i uniwersalną zasadą systemu prawnego jest równość wobec prawa. Nikt nie uznałby dyskryminującego sądu za sprawiedliwy. Wszyscy zbrodniarze powinni dostać tę samą karę niezależnie od różnic religijnych i etnicznych. Wszyscy powinni zostać ukarani taka samą karą bez względu na to kogo zabili. Zabójstwo starego człowieka nie jest mniej straszne niż zabójstwo niemowlęcia. Kraje NATO  często są dumne ze swojego systemu prawnego. W Brytanii ono nawet zastępuje formalną konstytucję. Ponadto, te same kraje często krytykują inne z powodu ich innych praktyk prawnych; Myanmar (Birma) jest często krytykowana przez zachodnich oficjałów, którzy widocznie sankcjonują gorsze zbrodnie dokonane w ich krajach. Kraje NATO systematycznie narzucały swój system sądowniczy i polityczny na swoje byłe kolonie; tzn. na większość świata. Nie uznają żadnych pytań o ich świętym systemie, systemy plemienne są automatycznie złe, podczas gdy kraje westfalskie są zawsze dobre. Wszystko co dotyczy krajów NATO w zachodnich masmediach wygląda pięknie. Czytasz artykuły o zachodnim sądzie (czy obejmują one Guantanamo?) i prawie chcesz uronić dziękczynne łzy za te cenne instytucje sprawiedliwości. A potem – łza niebezpiecznie wisi u rzęsy – łączysz pozornie nie mające nic ze sobą wspólnego wiadomości i łza wchodzi w oko szybciej niż z prędkością światła.

Izrael nie szuka sprawiedliwości. Chce tylko pokazać i narzucić swoją wersję holokaustu na wszystkie inne narody. W artykule “Najgorszy nazista” wykazałem to kilkoma przykładami uznanych zbrodniarzy działających podczas nazistowskiego reżimu, których Izrael nie osądził dlatego że byli Żydami. To odnosi się do czegoś znanego pod nazwą “mordów z zemsty” przez Żydów, zwłaszcza w przypadku Salomona Morela. Izrael rozróżnia stosowanie prawa zgodnie ze swoim programem politycznym. I to właśnie robił ZSRR kiedy stosował “psychuszkę”. I to właśnie zrobiły Stany Zjednoczone kiedy dokonały ekstradycji Demjaniuka do Izraela pod fałszywymi zarzutami. I to właśnie zrobiły Niemcy kiedy oszczędziły zbrodniarzy Stasi, a skazały Demjaniuka. “Cel uświęca środki” to ulubiona taktyka Izraela. Ale hebrajskie szkoły pokazują to jako amoralną taktykę nazistów. Tutaj Izrael otwarcie torturował człowieka – łącznie z odizolowaniem go w więzieniu – żeby realizować swoje polityczne cele.

Co to za sprawiedliwość? Życie Johna Demjaniuka nie było mniej warte niż życie Anny Frank (zobacz “Kult Anny Frank przynosi odwrotny skutek”). Oprócz zachodniego demagogicznego dyskursu o wolności, Ameryka i jej sojusznicy pokazali – wielokrotnie – że nie są niczym innym niż klonami ZSRR. Maluj to na czerwono czy niebiesko, zrób z tego zachodnie czy wschodnie, psychuszka to psychuszka, a zbrodnie to zbrodnie, nawet jeśli dokonane przez agentów rządowych.

 http://gazetawarszawska.com/2012/10/18/roy-tov-najgorszy-nazista-byl-nie-tylko-zydem-ale-tez/

,

No comments yet.

Leave a Reply

Intronizacja
Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE