Jak Unia Europejska definiuje pojęcie karalnego antysemityzmu?

Jak Unia Europejska definiuje pojęcie karalnego antysemityzmu?

Definicja robocza antysemityzmu za http://fra.europa.eu/fraWebsite/material/pub/AS/AS-WorkingDefinition-draft.pdf

http://stopsyjonizmowi.wordpress.com/2012/07/08/jak-unia-europejska-definiuje-pojecie-karalnego-antysemityzmu-5-2/

 http://gazetawarszawska.com/2012/07/08/working-definition-of-antisemitism/

 „Celem tego dokumentu jest udostępnienie praktycznego przewodnika służącego identyfikacji incydentów, zbieraniu danych oraz wspierania implementacji i tworzenia prawa dotyczącego zjawiska antysemityzmu”. 

Definicja robocza: “Antysemityzm jest pewnym sposobem postrzegania żydów, jaki można określić mianem nienawiści skierowanej przeciw żydom. Słowne oraz fizyczne przejawy antysemityzmu są skierowane wobec osób pochodzenia żydowskiego lub nie-żydowskiego, ich własności, instytucjom gmin żydowskich i obiektom religijnym”.

W dodatku, przejawy antysemityzmu mogą również mieć na celu państwo Izrael, postrzegane jako zbiorowość żydowska. Antysemityzm zwłaszcza obwinia żydów o uczestnictwo w spiskowaniu na szkodę ludzkości i często używany jest, aby obciążyć żydów winą „za to, że sprawy mają się tak źle”. Przejawia się on w mowie, piśmie, formach wizualnych i działaniu i korzysta ze złowrogich stereotypów oraz negatywnych cech charakteru.

Aktualne przykłady antysemityzmu w życiu publicznym, mediach, szkołach, w miejscach pracy oraz w sferze religijnej, przy wzięciu pod uwagę całego kontekstu, mogłyby mieć miejsce w następujących przypadkach, przy czym nie jest to katalog zamknięty:

-Wzywanie do, pomocnictwo w albo usprawiedliwianie zabijania lub wyrządzania szkody żydom w imieniu jakiejś radykalnej ideologii lub ekstremistycznego poglądu religijnego.

-Tworzenie zakłamanych, dehumanizujących, demonizujących albo stereotypowych pomówień na temat żydów jako takich, jak też państwa żydowskiego jako zbiorowości, jak na przykład w szczególności mitu o światowym spisku żydowskim albo o kontrolowaniu przez nich mediów, gospodarki, rządu lub innych instytucji życia społecznego.

-Obciążanie żydów jako naród odpowiedzialnością za prawdziwe lub wyimaginowane złe postępki popełnione przez osobę lub grupę osób żydowskiego pochodzenia oraz nawet te czyny, które zostały popełnione przez nie-żydów.

-Zaprzeczanie istnienia faktu, skali, mechanizmów (np. komór gazowych) i umyślności ludobójstwa narodu żydowskiego z rąk narodowo-socjalistycznych Niemiec i ich popleczników oraz współsprawców podczas II WŚ (holocaust).

-Oskarżanie żydów jako naród albo państwo Izrael o wymyślenie albo wyolbrzymianie holocaustu.

-Oskarżanie obywateli żydowskiego pochodzenia o bycie bardziej lojalnym wobec Izraela albo popieranie rzekomych priorytetów żydowskich w świecie niż interesów własnego narodu.

A oto przykłady, w jaki sposób manifestuje się antysemityzm w odniesieniu do państwa Izrael, biorąc pod uwagę kontekst ogólny:

-Odmawianie narodowi żydowskiemu prawa do samookreślenia, np. wskutek twierdzenia, że istnienie państwa Izrael jest projektem rasistowskim.

-Stosowanie podwójnych standardów poprzez żądanie od niego zachowania nie oczekiwanego albo niewymaganego od innego demokratycznego narodu.

-Używanie symboliki albo wizerunków jednoznacznie odwołujących się do klasycznego antysemityzmu (np. twierdzenie, że żydzi zabili Jezusa lub są winni mordów rytualnych) do charakterystyki Izraela lub izraelczyków.

-Przedstawianie porównań polityki współczesnego Izraela do polityki nazistów.

-Czynienie stwierdzeń o zbiorowej odpowiedzialności żydów za działania państwa Izrael.

Jednakże, krytyka podobna do wykazanej powyżej w stosunku do Izraela, lecz skierowana przeciw innemu państwu nie może być uważana za antysemityzm.

Akty antysemityzmu są przestępstwem, gdy tak stanowi prawo (np. zaprzeczanie holocaustu albo rozpowszechnianie materiałów antysemickich w niektórych krajach).

Akty kryminalne są antysemickie, gdy cele ataków, niezależnie czy są nimi ludzie czy przedmioty – budynki, szkoły, miejsca kultu, cmentarze – zostają wybrane ze względu na to, że są albo są postrzegane, jako żydowskie albo związane z żydami.

Dyskryminacja antysemicka oznacza odmawianie żydom dostępu do czegoś lub usług dostępnych dla innych osób i jest nielegalna w wielu krajach.

Komentarz: raport pochodzi z 2005 r. Opracowany został przez European Monitoring Centre on Racism and Xenophobia (EUMC). Od 2007 r. jego rolę przejęła European Union Agency for Fundamental Rights (FRA) i ma siedzibę w Wiedniu.

Inne dzieło tych “literatów” znaleźć można pod linkiem http://fra.europa.eu/fraWebsite/material/pub/AS/AntisemitismOverview_May.pdf gdzie zajmują się oni przeglądem antysemityzmu na obszarze UE w latach 2001-2005. Też ciekawa lektura z wykresami i napuszonym słownictwem. Szczególnie ciekawy jest zestaw „instytucji”, z którymi współpracował EUMC przy opracowaniu raportu (str. 19).

No comments yet.

Leave a Reply

Intronizacja
Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE