Ks. Luigi Villa: Wojna – część XIX

 Ks. Luigi Villa: Wojna – część XIX

O, moja droga mamo, moja dobra mamo (…) Przyjmuję, in crucem.
Pius X, przyjmując wybór
Francesco Marchisano.

Francesco Marchisano, z lewej

W październiku 1998 roku, ksiądz Luigi wręcza Franco’wi Adessa stronę czasopisma “Luoghi dell’infinito” (Miejsca Nieskończoności), z sierpnia 1998. Informuje on o tym, że Arnaldo Pomodoro ma skonstruować w San Giovanni Rotondo “nowy kościół”  poświęcony Ojcu Pio na planie krzyża.
Po około miesiącu, Franco Adessa raportuje księdzu Villa: “11°, 22° i 33° stopień Masonerii Rytu Szkockiego Dawnego i Uznanego są przedstawione na niższych i bocznych ramionach krzyża. Masoński fartuch jest symbolizowany w centralnej części krzyża, Lucyfer jest symbolizowany na różne sposoby.” Po czym dodaje: “Znaczenie tych symboli jest następujące; Kult Fallusa, Kult Człowieka oraz Kult Lucyfera. Symbolizuje to Ryt Szkocki Dawny i Uznany, zwykle reprezentowany poprzez dwie “pięcioramienne gwiazdy”, jedną skierowaną czubkiem do dołu, drugą ku górze.”
Projektem kieruje sławny architekt, Renzo Piano. Jednakże za projekt odpowiedzialna jest Papieska Komisja Kulturowego Dziedzictwa Kościoła, której prezesem jest Francesco Marchisano. W tym samym czasie Crispino, podwładny Marchisano, jest odpowiedzialny za liturgiczny i teologiczny wyraz “nowego Kościoła”. To on przekazuje instrukcje, by “projekt stopniowo nabywał większej ekspresywności”
Marchisano jest starym znajomym księdza Luigiego. W 109 numerze “Chiesa Viva” ksiądz Villa zdemaskował Marchisano jako masona. Był czerwiec 1981 roku. Jego kariera trwa dalej. Zostaje mianowany Wikariuszem Generalnym Watykanu oraz Przełożonym San Pietro Works. Przez Jana Pawła II.
W sierpniu 2002 ksiądz Villa odpowiada na obie promocje publikacją “Skandaliczna promocja”. Zawiera w niej trzy listy Marchisano. Skierowane do Wielkiego Mistrza włoskiej masonerii. W jednym z nich czytamy: “Czcigodny i wybitny Wielki Mistrzu, z wielką radością poprzez MAPA (Pasquale Macchi, sekretarz papieża Pawła VI) otrzymałem od ciebie delikatne zadanie by dyskretnie zorganizować, poprzez Piedmont oraz Lombardi, plan dyskretnego zniszczenia studiów oraz dyscypliny w seminariach…”
Publikacja zostaje rozpowszechniona w tysiącach sztuk. Pewne osobowości z Watykanu przybyły do Brescii by kupić kilka paczek publikacji. Inne wyznały księdzu Villa swoją desperację i dyskomfort.
Wydaje się, że nikt nie powstrzyma niezatrzymywalnego awansowania masońskiego prałata. Brakuje tylko nominacji “kardynalskiej”. Jednakże, jego imię nie widnieje na liście kandydatów przewidzianych na konsystorz zaplanowany na 21 października 2003 roku.
Trzy dni przed ogłoszeniem kandydatów, 28 września 2003 roku, w biurze księdza Villa rozległ się telefon. Ksiądz odebrał telefon, wysłuchał wiadomości, po czym odłożył słuchawkę. Powiedział: “Czy wiesz o czym właśnie zostałem poinformowany? Marchisano będzie na liście kardynałów!”
Trzy dni później, w telewizji, wszyscy zobaczyli jak Jan Paweł II odczytuje listę przyszłych kardynałów. Nagle pojawia się ręka jego sekretarza i wręcza mu kawałek papieru. Widoczna irytacja Wojtyły nie przynosi efektu. Po chwili odczytuje imię.
Francesco Marchisano.
No comments yet.

Leave a Reply

Intronizacja
Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE