Maurice Pinay: “Spisek przeciwko Kościołowi” Cz.I R.1

Maurice Pinay – pseudonim dwunastu księży-autorów książki : “Spisek przeciwko Kościołowi”

http://catholicforum.fisheaters.com/index.php?topic=932567.0

THE PLOT AGAINST THE CHURCH                                           

Spisek przeciwko Kościołowi – Maurice Pinay 1962

tłumaczenie Ola Gordon [podziękowania dla p. PiotraX za korektę]

 http://www.catholicvoice.co.uk/pinay/

 

Wstęp do amerykańskiego wydania

 

Ta ważna pod względem historycznym książka, zostanie, według wszelkiego prawdopodobieństwa, zaatakowana jako antysemicka. Ale niech nikt nie ulegnie błędnemu myśleniu, ani nie odwróci uwagi od poważnego i naukowego przemyślenia przedstawionych tu bezsprzecznych faktów. Zajmiemy się głównym czynnikiem historii, a dokładniej historii Kościoła Katolickiego. Nie wchodzi tu w grę żaden brutalny, negatywny i niszczycielski antysemityzm. To, że Żydzi odegrali ogromną i nie zawsze pozytywną rolę w historii ludzkości, jest oczywiste; że ich działania nie zawsze były przyjazne wobec chrześcijan i nie-żydowskich narodów, jest równie oczywiste, i potwierdza to ogromna ilość dowodów zarówno z żydowskich, jak i innych źródeł o niezachwianym autorytecie.

 

To wielkiej erudycji dzieło, pokazuje nie tylko znajomość wydarzeń z przeszłości, ale również to, że jej autor miał wiedzę o przyszłych, pod pewnymi względami niezwykle ważnych wydarzeniach. Jak czytelnicy dowiedzą się z przedmowy do wydania w języku niemieckim, jej pierwsze wydanie w języku włoskim rozpoczynało się od stwierdzenia, że  autorzy wiedzieli, iż celem zwołania Soboru Watykańskiego II, było przekonanie go do oświadczenia, że ​​Żydzi nie ponoszą odpowiedzialności za ukrzyżowanie Zbawiciela, to znaczy, że nie byli winni bogobójstwa, i ta książka pojawiła się przed pierwszą sesją Soboru. Następnie, zgodnie z przewidywaniem, propozycję tę wysunięto, użyto wielkiego nacisku żeby ją przyjąć, oraz żeby coś, nawet po rozmydleniu, w końcu zostało zaaprobowane.

 

Nie można zaprzeczyć, nawet niezależnie od istoty samej propozycji, faktowi, żeby jacyś Żydzi, bez względu na to jak reprezentatywni, mogli zrobić to, co zrobili, na najwyższym poziomie Kościoła Katolickiego, co ma ogromne znaczenie dla katolików i wszystkich innych, nawet nie-chrześcijan.

 

I nie tylko możliwe było znalezienie ludzi na szczycie hierarchii, by promowali ten projekt, ale w Soborze zdawało się uczestniczyć wielu biskupów, którzy nie wydawali się rozumieć wagi tego problemu.

 

Nikt nie może sądzić tych, których to dotyczy; zrozumiałe jest, że Żydzi chcą “poprawić swój wizerunek”, zwłaszcza, że mają siłę by to zrobić. Wnioski jakie należy wyciągnąć są na pewno nie takie, że Żydzi jako tacy, lub inni, którzy zostali wprowadzeni w błąd, powinni być przedmiotem ostrej krytyki, ale, że powinny być powszechnie znane fakty, prawda dotycząca wszystkich spraw wielkiej wagi, a zwłaszcza, gdy mają one wpływ na czystość i wpływ Kościoła. I w tym wszystkie kościoły z poczuciem pilności powinny pomóc.

 

Należy jednak zwrócić uwagę tym Żydom na to, że zamiast podejmowania prób poprawy swojej reputacji i zwiększania swoich wpływów poprzez wspieranie oszustw i atakowania podstawowych tradycji chrześcijańskich, najlepiej zadbaliby o swoje interesy, gdyby najpierw pozytywnie ustawili własne serca i postawę wobec innych. Wielokrotnie na przestrzeni wieków przeceniali swoje możliwości, a następnie skarżyli się na rezultaty, za które tylko oni byli odpowiedzialni.

 

W szczególności ostatnia inicjatywa w Rzymie służyła jedynie temu, żeby zwrócić uwagę inteligentnych i przyzwoitych ludzi na kwestię bezpośredniego zagrożenia dla wszystkich. Jest oczywistym obowiązkiem wszystkich, którzy mogą przeczytać tę książkę, aby jej zawartość stała się znana, i żeby zachęcić wszystkich swoich znajomych, by ją nabyli, czytali i szerzyli.

 

Redaktor – St Anthony Press

Los Angeles, California

15.02.1967

Dedykacja

Niepokalanemu Sercu Maryi Dziewicy, Matce Bożej; św. Józefowi, Protektorowi Kościoła Powszechnego; ś. Michałowi Archaniołowi, Księciu Nadprzyrodzonego Zastępu w walce z szatanem, pierwszemu Naturaliście; św. Tomaszowi z Akwinu, Nauczycielowi Porządku Kościoła Katolickiego, i św. Antoniemu z Padwy, “Pogromcy Heretyków”.

 

* * * * * *

“W naszych czasach, bardziej niż kiedykolwiek, główna siła złego tkwi w tchórzostwie i słabości dobrych ludzi … Cała siła panowania szatana działa z powodu niefrasobliwej słabości katolików. Oh! gdybym mógł zapytać Boskiego Zbawiciela, jak zrobił to duchowo prorok Zachariasz: Co to za rany pośrodku Twoich dłoni? Odpowiedź nie dawałaby wątpliwości: Tak mnie zraniono w domu tych, którzy Mnie kochali.
Zranili Mnie Moi przyjaciele, którzy nie zrobili nic, by mnie obronić, i którzy, przy każdej okazji, stawali się wspólnikami Moich przeciwników
. I ten zarzut można postawić słabym i nieśmiałym katolikom wszystkich krajów”. Papież Pius X, homilia wygłoszona 13 grudnia 1908 roku podczas beatyfikacji Joanny d’Arc.

 

* * * * * *

 

O najpotężniejszy patriarcho Józefie, patronie Kościoła Powszechnego, który zawsze wywoływał u ciebie niepokoje i cierpienia; z wysokiej siedziby Twojej chwały, z miłością spójrz na katolicki świat. Niech on poruszy twoje ojcowskie serce, żebyś zobaczył Mistyczną Oblubienicę Chrystusa i Jego Namiestnika, osłabionego smutkiem i prześladowaniem przez potężnych wrogów. Błagamy cię, przez najgorsze cierpienie jakiego doznałeś na ziemi, miłosiernie otrzyj łzy czczonego papieża, by go obronić i uwolnić, by wstawiać się za dawcą pokoju i miłości, żeby pokonał każdą wrogą siłę i zniszczył każdy błąd, i by cały Kościół mógł służyć Bogu, wszelkimi błogosławieństwami w doskonałej wolności.

Amen.

Leon XIII –  4.03.1882

 

Uwaga do wydania internetowego:
Angielski przekład pracy Complot contra la Iglesia nie jest tak wypolerowany, jak by się chciało. Podczas gdy przekład wielu fragmentów może czasami wydawać się dość dziwny, często graniczy on z niespójnością. Usunęliśmy kilka bardziej oczywistych błędów i niejasnych fragmentów (po konsultacji z oryginalnym wydaniem hiszpańskim), i mamy nadzieję, że niezwykła zawartość tej książki zachęci czytelników do pominięcia tych błędów, które pozostają nadal.

Żeby czytelnicy nie zniechęcili się do dalszego czytania długiej, niestrawnej listy komunistycznego
personelu w Rozdziałach 2 i 3 Części I, większość tego materiału zamieściliśmy w Uzupełnieniu
(jak w oryginalnym wydaniu hiszpańskim), a pozostałość przedstawiliśmy mniejszą czcionką, żeby wskazać na drugorzędny charakter przypisów.

Timothy Peter Johnson – 17.03.2006

 

Spis treści

 

Część I: Tajna siła napędowa komunizmu

1. Niszczycielski komunizm

2. Twórcy systemu

3. Przywódca komunizmu

4. Finansiści komunizmu

5. Żydowskie dowody

 

Część II: Tajna potęga masonerii

1. Masoneria wrogiem Kościoła i chrześcijaństwa

2. Żydowscy założyciele masonerii

3. Żydowscy przywódcy masonerii

4. Zbrodnie masonerii

5. Masoneria propagatorem jakobińskich rewolucji

6. Masoneria zwolennikiem i propagatorem żydowskiego komunizmu

Część III: Synagoga szatana

1. Żydowska żądza władzy

2. Więcej o żydowskiej religii

3. Klątwy Boga na żydów

4. Masakry Żydów nakazane przez Boga (Biblia)

5. Antysemityzm i chrześcijaństwo

6. Żydzi: Chrystus symbolem antysemityzmu

7. Bogobójczy naród

8. Apostołowie potępiają Żydów za zabójstwo Chrystusa

9. Moralność walki a nie śmiertelny defetyzm

10. Żydowskie mordy chrześcijan i prześladowania apostołów

11. Prześladowania rzymskie spowodowane przez żydów

 

Część IV: Żydowska piąta kolumna wśród duchownych

1. Ośmiornica dusząca chrześcijaństwo

2. Pochodzenie piątej kolumny

3. Piąta kolumna w akcji

4. Żydzi ojcami gnostyków

5. Żyd Ariusz i jego herezje

6. Żydzi sojusznikami Juliana Apostaty

7. Św. Jan Chryzostom i św. Ambroży potępiają żydów

8. Św. Cyryl z Aleksandrii pokonuje Nestoriusza  i wypędza żydów

9. Barbarzyńska inwazja, triumf ariańskich żydów

10. Katolickie zwycięstwo

11. III Sobór w Toledo usuwa żydów z urzędu publicznego

12. IV Sobór w Toledo  ekskomunikuje judeofilów

13. Lekceważenie walki z ukrytym żydostwem

14. Walka Kościoła z tajnym żydostwem

15. Konieczność zniszczenia żydowskiej piątej kolumny

16. Żydowskie spiski ukarane niewolnictwem

17. Pojednanie chrześcijańsko-żydowskie. Zapowiedź upadku

18. Żydzi zdradzają najbardziej lojalnych przyjaciół

19. Sobory Kościoła walczą z żydostwem

20. Próba poddania Świętego Cesarstwa Rzymskiego żydom

21. Sobór w Meaux walczy z żydami

22. Żydowski terror w Kastylii w XIV wieku

23. Żydzi zdradzają swoich najlepszych protektorów

24. Żydowska infiltracja duchowieństwa

25. Żydowski kardynał zostaje papieżem

26. Święci Bernard i Norbert uwalniają Kościół od żydów

27. Żydowsko-republikańska rewolucja w XII wieku

28. Żydowskie rewolucje atakują tradycje Kościoła

29. Tajne żydostwo i albigeńska herezja

30. Żydzi i Waldensi

31. Papiez Hildrebrand niszczy teokrację żydowską w północnych Włoszech

33. Żydzi szerzą kult szatana

34. Obrona przed żydowską rewolucją w średniowieczu

35. Biskupi oskarżeni o wielbienie Lucyfera

36. Ekskomunika duchownych za wspieranie herezji

37. Innocenty III i IV Sobór Laterański

38. Mnisi, zakonnice i prałaci tajnymi żydami

39. Judeo-masońska infiltracja zakonu jezuitów

40. Spiski przeciwko historii i obrzędom

41. Błędy nazistów i imperialistów

42. Papieże i święci zwalczają żydów

w przygotowaniu dalsze trzy rozdziały

CZĘŚĆ  I – TAJNA SIŁA NAPĘDOWA KOMUNIZMU    

Rozdział 1 – Niszczycielski komunizm

 

Spośród wszystkich rewolucyjnych systemów, które wymyślono w całej historii ludzkości, w celu zniszczenia naszych wartości cywilizacyjnych, komunizm jest bez wątpienia najbardziej udoskonalony,
najbardziej wydajny i najbardziej bezlitosny. W rzeczywistości jest to najbardziej zaawansowana epoka
światowej rewolucji, która postuluje nie tylko działania służące zniszczeniu określonej instytucji politycznej, społecznej, gospodarczej lub moralnej, ale także aby zadeklarować jednocześnie unieważnienie Świętego Kościoła Katolickiego, a także wszystkich przejawów kulturowych i chrześcijańskich, które reprezentują naszą cywilizację.

 

Wszystkie rewolucyjne prądy pochodzenia żydowskiego ze szczególną jednomyślnością atakowały chrześcijaństwo w jego różnych aspektach. Komunizm, zrodzony z tego samego rewolucyjnego toku myślowego, stara się pozbyć chrześcijaństwa, usunąć je z powierzchni ziemi, bez pozostawienia po nim nawet najmniejszego śladu. Destrukcyjna furia tej szatańskiej siły, która pokazuje światu najstraszniejsze obrazy terroru i zniszczenia, jakie można sobie wyobrazić, może opierać się tylko na istocie nihilizmu i najgorszego, przepełnionego nienawiścią odrzucenia wszystkiego co istniało dotychczas. Inaczej nie da się zrozumieć nie do opisania szaleństwa, jego przestępczych działań i ducha zniszczenia, zagłady, zniewagi, sprzeciwu i oporu przez jego czołowe osobistości przeciwko wszystkiemu, co przedstawia podstawowe cechy nie tylko katolicyzmu, ale religii w ogóle. Celem komunizmu jest, co rzeczywiście widzieliśmy w Rosji i w innych krajach, gdzie został wprowadzony, nic innego, niż zniewolenie ludzi w sferze gospodarczej, politycznej, społecznej, ludzkiej i nadludzkiej, w celu umożliwienia rządów mniejszości metodą przemocy. W aspekcie międzynarodowym, cel nie może być jaśniejszy:
“Aby osiągnąć dominację nad światem poprzez przemoc, przez znikomą mniejszość, która niszczy resztę ludzkości metodami materializmu, terroru, i, jeśli to konieczne, śmierci, całkowicie obojętne, czy w tym procesie będzie musiała zginąć ogromna większość ludności”.

 

Żądza mordu, która cechowała czołowe sowieckie osobistości, jest znana na całym świecie. Nieliczni są tacy, którzy na wieść o krwawych czystkach, organizowanych przez marksistów w Rosji, nie zadrżą z przerażenia. Wystarczy przypomnieć kilka szczegółów, żeby najbardziej zatwardziałe serca wypełniły się strachem i przerażeniem.
“Na początku czerwony terror dążył przede wszystkim do eksterminacji rosyjskiej inteligencji”. [1]
Na dowód tego twierdzenia, S P Melgunow potwierdza co następuje, a co odnosi się do “specjalnych komitetów”, które pokazały się w Rosji w pierwszym okresie rewolucji społecznej:

“Specjalne komitety nie są organami prawa, lecz bezlitosną eksterminacją, zgodnie z decyzjami Komunistycznego Komitetu Centralnego. Komitet specjalny nie jest ani komisją śledczą, ani sądem, ale sam definiuje swoją władzę. Nie wybacza nikomu stojącemu po drugiej stronie barykady, ale go zabija.

“Nie jest trudno tworzyć idee jak faktycznie ma przebiegać ta eksterminacja, kiedy w miejsce unieważnionego kodeksu prawnego stosuje się tylko rewolucyjne doświadczenie i sumienie. Sumienie jest subiektywne, a doświadczenie daje woli całkowicie wolną rękę, co zawsze, zgodnie ze stanowiskiem sędziego, przybiera bardziej lub mniej zaciekłe formy”. [2]

 

“Nie prowadźmy wojny z pojedynczymi osobami”, napisał Latsis, “ale eksterminujmy burżuazję jako klasę. Nie organizujmy dochodzeń, badania dokumentów i dowodów, o tym co zrobił oskarżony słowem i czynem, przeciwko władzy sowieckiej. Pierwszym pytaniem jakie należy mu zadać jest do której należy klasy, jakie jest jego pochodzenie, edukacja, praktyka i profesja”. [3]

W czasie krwawej dyktatury Lenina, Komisja Śledcza zarządzana przez Rohrberga (Rohrberg C), która po zdobyciu Kijowa wkroczyła do miasta z białymi ochotnikami w sierpniu 1919 roku, poinformowała:

“Cała betonowa podłoga w dużym garażu (w takim miejscu regionalna kijowska Czeka dokonywała egzekucji) pływała we krwi, która tworzyła warstwę grubości kilku cali; była to przerażająca mikstura krwi z kawałkami mózgu i czaszki, jak również pęków włosów i innych ludzkich szczątków. Całe ściany, podziurawione tysiącami kul, były pochlapane krwią, oraz fragmentami mózgu, i przyklejoną do nich skórą z głowy.

“Rów 25 cm szerokości, 25 cm głębokości i około 10 m długości biegł ze środka garażu do pobliskiego pomieszczenia, gdzie była podziemna rura odpływowa. Cała była wypełniona krwią.

“Zwykle, zaraz po masakrze, zwłoki wywożono z miasta ciężarówkami lub ciągnionymi przez konie wozami, i chowano w zbiorowej mogile. W rogu ogrodu znaleźliśmy starszy masowy grób, w którym było około 80 ciał, na których odkryto ślady najróżniejszego i niewyobrażalnego okrucieństwa i okaleczenia. Były tam zwłoki, z których usunięto wnętrzności; inne miały amputowane kończyny, a jeszcze inne pocięto na kawałki. Niektóre miały wykłute oczy, a głowa, twarz, szyja i tułów pokryte były głębokimi ranami. Dalej znaleźliśmy zwłoki z siekierą w klatce piersiowej, podczas gdy inne nie miały języka. W rogu mogiły odkryliśmy wiele rąk i nóg odciętych od tułowia”. [4] Ogromna ilość zwłok, które dodano na konto
komunistycznego socjalizmu, i które cały czas przerażająco rosną, być może nigdy nie będą dokładnie znane, ale to przechodzi wszystko, co można sobie wyobrazić. Nie jest możliwe, aby poznać dokładną liczbę ofiar. Wszystkie szacunki są zaniżone”.

 

W edynburskim dzienniku “The Scotsman” z 7 listopada 1923 roku, prof. Sarolea podał następujące liczby: “28 biskupów; 1.219 księży; 6.000 profesorów i nauczycieli; 9.000 lekarzy; 54.000 oficerów; 260.000 żołnierzy; 70.000 policjantów; 12.950 właścicieli nieruchomości; 355.250 intelektualistów i osób wolnych zawodów; 193.290 robotników i 215.000 chłopów”.

 

Komitet Informacyjny Denikina ds. bolszewickich intryg w latach 1918-1919, odnotowuje w swoim traktacie o czerwonym terrorze w tych dwóch latach “1.070.000 ofiar”. [5] W “Roul” z 3 sierpnia 1923 roku, Kommin zamieszcza następującą uwagę:

“Zimą 1920 roku w ZSRR były 52 rządy i 52 Specjalne Komitety (Czeka), 52 specjalne wydziały i 52 rewolucyjne sądy. Oprócz niezliczonej liczby filii Czeka, sieci transportowej, sądów kolejowych, a także oddziałów bezpieczeństwa wewnętrznego, były sądy przenośne, które wysyłano do miejsc masowych egzekucji”.
Do tej listy sądów tortur należy dodać specjalne wydziały, tj. 16 sądów wojskowych i wydzielonych. W sumie trzeba szacować na 1.000 pomieszczeń tortur. Jeśli się pamięta, że wtedy dodatkowo funkcjonowały również komisje dzielnicowe, to liczba ta dalej rośnie. Ponadto zwiększyła się liczba rządów ZSRR. Podbite zostały Syberia, Krym i Daleki Wschód. Liczba oddziałów Czeka zwiększała się w postępie geometrycznym.

Na podstawie sowieckich danych (w roku 1920, kiedy terror jeszcze się nie zakończył i nie ograniczano
przekazu informacji) jest możliwe ustalenie średniej liczby dla każdego sądu; krzywa egzekucji wzrasta od 1 do 50 (w wielkich miastach), i do 100 w regionach niedawno zdobytych przez Armię Czerwoną. Kryzys terroru był okresowy, a potem ustał; w ten sposób można codziennie oszacować (skromną) liczbę 5
ofiar …, która, pomnożona przez tysiące sądów, daje wynik 5.000, a więc w ciągu roku mniej więcej 1,5 miliona. Pamiętamy tę nieopisaną rzeź nie dlatego, że w całości była najliczniejsza i najbardziej bezlitosna, która wyrosła ze szczególnej sytuacji i rozpalonej pasji w następstwie pierwszych zwycięstw bolszewickiej rewolucji, ale ponieważ dzisiaj, 45 lat po tych masowych egzekucjach, to wszystko mogłoby ulec wymazaniu z obecnego komunistycznego wizerunku, nawet wśród tych, którzy byli świadkami tych wydarzeń, i którzy dzisiaj, żyjąc nadal, zapomnieli o tych tragediach z łatwością, z jaką ludzie zapominają nie tylko nieprzyjemne zdarzenia, które nie dotyczą ich bezpośrednio, ale nawet te, których byli ofiarami.

 

Niestety, czas pokazał prawdziwie demoniczne ekscesy komunizmu, jego zbrodniczą działalność, nie podajemy żadnych jej szczegółów i nie pokazujemy potwornej statystyki, bo to wszystko jest nam znane. Kilka z tych okrutnych rzezi wydarzyło się niedawno, tak, że wciąż wydaje się słyszeć lament prześladowanych, agonalne charczenie umierających i otumanionych, straszne jęki zwłok. [6] Może wystarczy przypomnieć niedawne gigantyczne rzezie na Węgrzech, w Polsce, Niemczech Wschodnich i na Kubie, jak również wcześniejsze masowe mordy Stalina i zagładę milionów Chińczyków przez komunistyczny reżim Mao Tse Tunga. Ale także próby rewolucji komunistów, którym nie udało się osiągnąć trwałości, takich jak Bela Kun, który w brutalny sposób przejął Węgry w połowie 1919 roku, w Hiszpanii w 1936 roku, gdzie bolszewicy zdobyli władzę w Madrycie i w częściach hiszpańskich prowincji, i
zamordowali ponad 16.000 księży, zakonników i zakonnic, a także 12 biskupów, ponadto szczęśliwie nieudaną próbę w Niemczech, jej najbardziej udaną realizację w Czerwonej Republice Bawarii w roku 1919. Wszystkie te próby w 1918 r. były faktycznie orgiami, którymi kierował Hugo Haase, a które cechowała krew i niepohamowane bestialstwo.

Nie wolno zapomnieć, że apokaliptyczna burza, która przynosi morze zwłok, krwi i łez, spada na świat w tylko jednym celu: zniszczenia nie tylko Kościoła Katolickiego, ale całej cywilizacji chrześcijańskiej. [7] Widząc ten druzgocący obraz, świat sam pyta się z ciężkim sercem: kto może do tego stopnia nienawidzić naszych chrześcijańskich wartości, i próbuje zniszczyć je z taką bezbożną wściekłością? Kto mógł wszczynać tę krwawą mechanikę zagłady? Kto może z takim brakiem wrażliwości kierować i nakazywać ten potworny zbrodniczy proceder? I rzeczywistość odpowiada bez żadnej wątpliwości, że odpowiedzialni są [bolszewiccy] Żydzi, co wykażemy w dalszych częściach tej książki.

 

, , , , , , , , , ,

No comments yet.

Leave a Reply

Intronizacja
Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE