Maurice Pinay: Spisek przeciwko kościołowi Cz.I R.5

Spisek przeciwko kościołowi – Maurice Pinay

 

Część I – Tajna siła napędowa komunizmu

Rozdział 5 – Żydowskie dowody

 

Pomimo, że są przyzwyczajeni do odosobnienia, a nawet pomimo ich zwodniczych i tajnych manewrów, przez które udawało im się pozostawać w ukryciu, żeby nie ujawniać ich komunistycznego planu podboju świata, Żydzi mieli kilka słabych momentów, spowodowanych albo poprzez optymizm i nadmierną radość w badaniu swoich sukcesów, co przy różnych okazjach wywoływały gwałtowne, ale bardzo rzeczowe deklaracje. Kadmi-Cohen, wysoko ceniony pisarz żydowski, potwierdza, że​​:

“Jeśli chodzi o Żydów, ich rola w światowym socjalizmie jest tak ważna, że nie można przejść obok niej obojętnie. Czy nie wystarczy wymienić nazwiska wielkich żydowskich rewolucjonistów XIX i XX wieku, takich jak Karol Marks, Lasalle, Kurt Eisner, Bela Kun, Trocki i Leon Blum, by w ten sposób było jasne, kim są teoretycy nowoczesnego socjalizmu?” [27]

“Jakie genialne potwierdzenie znajdują dążenia Żydów w komunizmie, poza współpracą materialną w organizacjach partyjnych, w głębokiej odrazie, którą wielki Żyd i wielki poeta, Heinrich Heine, czuł do prawa rzymskiego! I osobiste i zaciekłe motywy gniewu rabina Aquila i Bar Kocheba z lat 70 i 132 po Jezusie Chrystusie, przeciwko rzymskiemu pokojowi i rzymskiemu prawu, które rozumiał osobiście i żarliwie i odczuwał Żyd w XIX wieku, który wyraźnie nie zachował więzi z własną rasą”.

“Żydowscy rewolucjoniści i żydowscy komuniści, którzy kwestionują podstawowe zasady własności prywatnej, której podstawą jest mocno zakorzeniona księga cywilnego prawa Justyniana, Ulpiana, itp., tylko żeby naśladować swoich przodków, którzy sprzeciwiali się Wespazjanowi i Tytusowi. W rzeczywistości jest to “martwy, który mówi”. [28].

Bluźnierczy żydowski pisarz Alfred Nossig mówi:
“Socjalizm i prawo Mojżeszowe w żaden sposób nie są ze sobą sprzeczne, wręcz przeciwnie,  między podstawowymi ideami obu tych nauk istnieje zaskakujące podobieństwo. Żydowski nacjonalizm nie usunie się sam, kiedy ideałowi zagraża niebezpieczeństwo, dalszemu od socjalizmu niż Żyd od prawa Mojżeszowego; bo oba równolegle idące ideały muszą być zrealizowane tą samą metodą”. [29]

“Z analizy stanu faktycznego sytuacji okazuje się, w zupełnie niezbity sposób, że nowocześni Żydzi mieli zdecydowany udział w tworzeniu socjalizmu; ich ojcowie byli założycielami prawa Mojżeszowego. Zasady prawa Mojżeszowego wchodziły w życie w ciągu wieków poprzez doktryny i nakazy, świadomie dla jednego i nieświadomie dla drugiego. Współczesny ruch socjalistyczny jest w większości dziełem Żydów, Żydzi dali mu pieczęć zrozumienia; to byli także Żydzi, którzy mieli duży udział w przywództwie pierwszych socjalistycznych republik. Mimo to, ogromna większość żydowskich przywódców socjalistycznych była oderwana od prawa Mojżeszowego, ale nieświadomie dotarła do nich rasowa zasada prawa Mojżeszowego, i rasa dawnych apostolskich ludzi żyła w ich umyśle i w ich charakterze społecznym. Obecny socjalizm światowy tworzy pierwsze państwo urzeczywistniające prawo ​​Mojżeszowe, początek realizacji przyszłego państwa świata, które ogłosili prorocy”. [30]

W książce “Integral Jews” [Integralni Żydzi] potwierdza on tę ideę socjalizmu jako żydowską naukę, kiedy pisze:

“Jeśli narody naprawdę chcą postępu, muszą odłożyć średniowieczny strach przed Żydami i przeszłe uprzedzenia, jakie wobec nich odczuwają. Muszą uznać kim naprawdę są, czyli najbardziej nieugiętymi prekursorami w rozwoju człowieka. Na dzień dzisiejszy ocalenie żydostwa wymaga, byśmy otwarcie uznali program przed którym stoi świat; i ocalenie ludzkości w nadchodzących wiekach zależy od zwycięstwa tego programu”. [31]

Powód tego rewolucyjnego zachowania żydowskiego w jasny sposób wyjaśnia znany żydowski pisarz E Eberlin w następującym fragmencie:

“Im bardziej radykalna jest rewolucja, tym więcej wolności i równości dostają Żydzi w jej wyniku. Każdy nurt postępu wzmacnia dodatkowo pozycję Żydów. Tak samo każde niepowodzenie i każda reakcja atakuje ją na pierwszym miejscu. Często tylko prosty skręt w prawo narazi Żydów na bojkot. Pod tym względem Żyd jest jak zawór ciśnieniowy dla społecznego kotła (parowego). Jako organizm, naród żydowski nie może stanąć po stronie reakcji, bo reakcja jest powrotem do przeszłości, i dla Żydów oznacza kontynuację ich anormalnych warunków egzystencji”. [32]

Złej renomy Żyd, Jakub von Haas, mówi całkiem jasno w “The Maccabean” [Machabeusze], że “rewolucja rosyjska, której doświadczyliśmy, jest rewolucją żydostwa. Oznacza zmianę w dziejach narodu żydowskiego. Mówiąc otwarcie, to była żydowska rewolucja; bo w Rosji Żydzi byli najbardziej prężnymi rewolucjonistami”.

W żydowsko-francuskim dzienniku zatytułowanym “Le Peuple Juif” [Naród żydowski] z lutego 1919 roku, można przeczytać:

“Rosyjska rewolucja, która teraz widzimy, będzie wyłącznie dziełem naszych rąk”.

W książce słynnego żydowskiego pisarza, Samuela Szwarca, z przedmową napisaną przez Ricardo Jorge, można znaleźć poniższy tekst: “Kiedy schodzimy z wysokości czystej nauki na plac bitwy, na którym zderzają się namiętności i interesy ludzi przeciwko sobie, przed nami wznosi się wyrocznia nowej religii społeczno-politycznej, Żyd Karl Marx, dogmatyczny przywódca wojny na śmierć i życie. W Leninie znajduje on realizację swojego wyznania wiary i widzi w nim strażnika państwa sowieckiego, który grozi obaleniem solidnych fundamentów tradycyjnych instytucji społecznych”. [33]

W taki sam sposób inny Żyd, Hans Cohen, w “Political Idea” [Idea polityczna] potwierdza, że “socjalizm Marksa jest celem naszych dążeń i wysiłków”.

W 12 numerze z 12 kwietnia 1919 roku dziennika “The Communist”, wydawanego w Charkowie, Żyd M Cohen pisze:

“Bez przesady można zapewnić, że wielka rewolucja społeczna w Rosji była przeprowadzona przez Żydów. Prawdą jest, że w szeregach Armii Czerwonej są żołnierze, którzy nie są Żydami. Ale w komitetach i organizacjach społecznych, tak jak w przypadku komisarzy, Żydzi odważnie prowadzą masy rosyjskiego proletariatu do zwycięstwa”.

“Na czele rewolucjonistów rosyjskich maszerowali uczniowie szkoły rabinicznej z Lidia”. “Żydostwo zatriumfowało ogniem i mieczem, z naszym bratem Marksem, który miał mandat do spełnienia wszystkiego co nakazali nasi prorocy, i który opracował odpowiedni plan dla potrzeb proletariatu”. Wszystkie te zdania pojawiły się w żydowskiej gazecie” Haijut” w Warszawie w dniu 3 sierpnia 1928 roku.

“The Jewish World” z 10 stycznia 1929 roku wyraził bluźnierczy pogląd: “Bolszewizm, sam fakt jego istnienia, oraz to, że tak wielu Żydów jest bolszewikami, dalej – że idea bolszewizmu jest w harmonii z najwznioślejszym ideałem żydostwa, który po części ukształtował podstawę najlepszych nauk założyciela chrześcijaństwa, to wszystko ma duże znaczenie, które ostrożnie bada myślący Żyd”.

Żeby nie sięgać zbyt szeroko w tym momencie, na zakończenie cytujemy aluzje, które Izraelita, Paul Sokolowsky opisuje ​​w pracy zatytułowanej “The Mission of Europe” [Misja Europy], gdzie chwali się dominującą rolą, jaką Żydzi odegrali w rewolucji rosyjskiej, i ujawnia szczegóły dotyczące tajnych kodów, których używali by porozumiewać się ze sobą, nawet za pomocą prasy, bez zwracania na siebie uwagi władz, i jak rozprowadzali komunistyczną propagandę przy pomocy żydowskich dzieci, które starannie wyszkolili do takich usług w swoich osiedlach”. [34]

Piekielna żydowsko-komunistyczna nienawiść, wykazywana głównie przeciwko cywilizacji chrześcijańskiej, nie jest bezpodstawna, ale ma swoje głębokie przyczyny, a którą można osądzić z pełną jasnością w poniższym fragmencie pochodzącym z “Sepher-Ha-Zohar”, świętej księgi nowoczesnego żydostwa, reprezentującej uczucia wszystkich Żydów:

“Nazarejczyk Jesu (Jezus), który oddalił świat od wiary w Jehowę, któremu chwała, w każdy piątek będzie przywracany ponownie. Sobotnim świtem będzie wrzucany we wrzący olej. Piekło przeminie, ale jego kara i męki nigdy się nie skończą. Jezus i Mahomet są tymi nieczystymi kośćmi padliny, o której Pismo mówi: “Będziecie rzuceni psom. Oni są brudem psa, nieczyści, a ponieważ wprowadzili w błąd ludzi, wrzucono ich do piekła, z którego nigdy nie wyjdą”. [35]


[1] Léon de Poncins, Las fuerzas secretas de la Revolución. Francmasoneria- Judaismo [Tajemnicze siły rewolucji. Wolnomularstwo-judaizm] Ediciones Fax, Madryt, 1932, s. 161.
[2] S. P. Melgunov, La terreur rouge en Russie: de 1918 à 1923 [Czerwony terror w Rosji: 1918-1923] Payot, 1927.
[3] Latsis, The Red Terror [Czerwony terror] 19.11.1918.
[4] S. P. Melgunov, ibid, s. 161.
[5] Léon de Poncins, ibid, s. 164-165.
[6] Pełną listę ofiar komunizmu opublikowano w małej książce Rivelazione d’intéresse mondiale [Ujawnienie interesów świata], Vermijon, Rzym 1957, której autor zdobył informacje z dziennika Russkaja Mysl, 30.11.1947, wydanej we Francji.
[7] Traian Romanescu, La gran conspiración judia [Wielki spisek żydowski] wydanie 3., Meksyk, D.F., 1961, s. 272.
[8] Dane z Traian Romanescu, op. cit., s. 19-23.
[9] Msgr. Jouin, Le péril judéo-maçonnique [Niebezpieczeństwo żydowsko-masońskie] (5 tomów, 1919-1927), t. I, s. 161.
[10] Traian Romanescu, ibid, s. 259-260.
[11] J. J. Tharaud, Causerie sur Israël [Dyskusja o Izraelu], Marcelle Lesage, 1926, s. 27.
[12] Traian Romanescu, ibid, s. 203-205.
[13] Cécile de Tormay, Le livre proscrit [Zakazane książki], Plon Nourrit, 1919, s. 204.
[14] Bernard Hutton, French magazine Constéllation, marzec 1962, nr 167,  s. 202.
[15] Traian Romanescu, ibid, s. 174-176.
[16] Duque de la Victoria, Israel manda. Editora Latino Americana, S. A., Meksyk, 1955, s. 287-288.
[17] Niezliczeni pisarze katoliccy, podobnie jak ci zacytowani w niniejszym rozdziale, przeprowadzili dalsze badania statystyczne, które zawsze prowadzą do kategorycznego stwierdzenia, że ​​bolszewizm jest dziełem żydowskim. Książka La Guerra Occulta  [Tajna wojna], Malinsky i de Poncins, Mediolan, 1961, zawiera dodatek z badań przeprowadzonych w tym zakresie, opracowany przez ks. Jouina. Dalsze badania warte wzmianki opublikowane w czasopiśmie Civilta Cattolica, organie słynnego Towarzystwa Jezusowego w Rzymie, które rozpoczęło publikację tego materiału od końca ubiegłego wieku, a który opublikował specjalną pracę związaną z tym tematem pod tytułem La Mondiale e gli rivoluzione ebrei [Światowa rewolucja żydowska], co odpowiada pamfletowi 1836 z 1922 roku.

[18] Werner Sombart, Les juifs et la vie économique [Żydzi i życie gospodarcze], Payot, 1923, s. 277, 291.
[19] Werner Sombart, ibid., s. 286.
[20] Salluste, Les origines secrètes du bolchévisme: Henri Heine et Karl Marx [Tajemnicze pochodzenie bolszewizmu: Henri Heine i Karol Marks], Jules Tallandier, Paryż, 1929, s. 23.
[21] Esteban J. Malanni, Comunismo y judaismo [Kommunizm i judaizm], Editorial La Mazorca, Buenos Aires, 1944, s. 54-55.
[22] Duque de la Victoria, Israel manda, s. 312.
[23]  Ibid., pp. 318-319.
[24] Esteban J. Malanni, ibid., s. 58-60.
[25] Esteban J. Malanni, ibbid., s. 60-62.
[26] Esteban J. Malanni, ibid, s. 63.
[27] Kadmi-Cohen, Nomades: essai sur l’âme juive [Nomads: eseje o żydowskiej duszy], F. Alcan, 1929, s. 80.
[28] Kadmi-Cohen, ibid, s. 86.
[29] Westfällschen-Merkur, Zeitung von Munster, nr 405, 6 październik 1926.
[30] Alfred Nossig, Integrales Judentum, L. Chailley, Paryż, s. 68, 71, 74.
[31] Alfred Nossig, ibid., s. 79.
[32] Elie Eberlin, Les juifs d’aujourd’hui [Współcześni Żydzi], Paryż, 1928, s. 201.
[33] Ricardo Jorge, Os cristiãos-novos em Portugal no século XX [Nowi chrześcijanie w Portugalii XX w.], Przedmowa Samuel Szwarc. Lizbona, 1925, s. 11.
[34] Alfonso de Castro, El problema judio [Kwestia żydowska], Editorial Actualidad, Meksyk, D.F., 1939, s. 152-153.
[35] Sepher-Ha-Zohar, przekład Jean de Pauly. Ernest Leroux, Paryż, 1907, t. II, s. 88.

 

, , , , , , , , ,

No comments yet.

Leave a Reply

Intronizacja
Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE